مقایسه نتایج درمان آندوسکوپی تعبیه استنت با اسفنکتروتومی در نشت صفراوی پس از کله سیستکتومی لاپاروسکوپی
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات عامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
2 کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
3 دانشیار بیماریهای گوارش و کبد بالغین، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، مرکز تحقیقات سرطان، پژوهشکده سلامت، بیمارستان آیت الله روحانی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
4 استادیار بیماریهای گوارش و کبد بالغین، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، بیمارستان آیت الله روحانی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i848.2020چکیده
مقدمه: فیستولهای صفراوی ممکن است پس از کله سیستکتومی رخ داده و منجر به نشت صفرا شوند. از آنجائی که درباره مدیریت اندوسکوپیک فیستولهای صفراوی پس از کله سیستکتومی در بابل، هدف این مطالعه، بررسی انواع تکنیکهای اندوسکوپیک استفاده شده در مرکز اندوسکوپی بیمارستان آیت الله روحانی بابل و فراوانی استفاده از هر تکنیک و موفقیت این روشها میباشد. روشها: این مطالعهی مقطعی، بر روی ۲۲۶ بیمار با نشت صفراوی پس از کله سیستکتومی لاپاروسکوپیک مراجعه کننده به بیمارستان آیت الله روحانی بابل طی سالهای 1400-1390 که تحت ERCP قرار گرفتند، انجام شد. اطلاعات دموگرافیک بیماران، محل نشت، ارتباط میان محل نشت صفراوی با تکنیک درمانی اندوسکوپی، تعداد جلسات ERCP، نوع تکنیک درمانی (تعبیه استنت مجرای صفراوی و اسفنکتروتومی) و فراوانی وجود سنگ مجاری صفراوی، از پرونده بیماران استخراج و مورد آنالیز قرار گرفت. یافتهها: ددر این مطالعه از ۲۲۶ بیمار مورد بررسی 95 نفر مرد (42 درصد) و 131 نفر زن (58 درصد) بودند. میانگین سنی بیماران 19/47 ± 56/28 سال بود. شایعترین محل نشت، مجرای صفراوی مشترک بود. 34/5 درصد بیماران دارای سنگ در مجاری صفراوی بودند. هیچ ارتباط معنیداری بین تکنیک درمانی، محل نشت، وجود سنگ صفراوی و تعداد جلسات ERCP وجود نداشت. نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که تکنیکهای اندوسکوپیک مورد استفاده برای درمان نشت صفراوی پس از کله سیستکتومی، از جمله تعبیه استنت، اسفنکتروتومی یا ترکیبی از هر دو، موفقیتآمیز بوده و بهبودی کامل بیماران را به دنبال داشته است. لذا انتخاب تکنیک مناسب باید با توجه به شرایط و ویژگیهای هر بیمار و تجربه پزشک انجام شود.