بررسی تأثیر مغز میوه بلوط بر قابلیت هضم، تخمیر شکمبه‏ای، رفتار نشخوار و فراسنجه‏‏های ‏خونی گوسفند عربی و بز نجدی

نویسندگان

1 دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

2 دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، تخصص: تغذیه نشخوارکنندگان/ میکروبیولوِزی شکمبه/ آشنایی کامل با روشهای آزمایشگاهی در تغذیه نشخوارکنندگان

3 دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

4 دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

5 دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

doi
10.22059/jap.2017.206272.623044
چکیده

در این آزمایش، تأثیر مغز میوه بلوط بر قابلیت هضم و تخمیر شکمبه‌ای و برخی فراسنجه‌های خونی در گوسفند عربی و بز نجدی بررسی شد. در این تحقیق، مغز میوه بلوط (63 درصد) ‏در تغذیه ‏شش راس گوسفند عربی و شش راس‏بزنجدی با متوسط وزن زنده 3±50 کیلوگرم برای مدت 28 روز استفاده شد و قابلیت هضم و تخمیر، رفتار نشخوار و برخی فراسنجه‌های خونی اندازه‌گیری شد. داده‌های به دست آمده در قالب طرح پلات‌های خرد شده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج نشان داد که ماده خشک مصرفی و قابلیت هضم ماده خشک، پروتئین خام و الیاف نامحلول در شوینده خنثی تحت تاثیر اثر دام و تیمار قرار نگرفت. صرف نظر از نوع دام، ماده خشک مصرفی و قابلیت هضم پروتئین خام در تیمار شاهد بالاتر و صرف نظر از نوع تیمار، قابلیت هضم ماده خشک و الیاف نامحلول در شوینده خنثی در بز بالاتر از گوسفند بود (05/0P<). میزان نیتروژن آمونیاکی و pH شکمبه بین تیمار شاهد و بلوط در بز و گوسفند تفاوت معنی داری نداشت. تفاوتی در مدت زمان مصرف خوراک، نشخوار و جویدن به ازای ماده خشک، الیاف نامحلولدرشویندهخنثیو پروتئین خام مصرفی بین دو جیره شاهد و بلوط در گوسفند و بز مشاهده نشد. تغذیه میوه بلوط به دام‌ها، اثری بر میزان گلوکز، نیتروژن اوره­ای، کلسترول و تری‌گلیسیرید خون در بز و گوسفند نداشت. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که می توان از میوه بلوط به میزان 63 درصد در جیره بز نجدی و گوسفند عربی استفاده نمود.