بررسی تأثیر بیماری پریودنتال بر سقط زودرس جنین در زنان باردار مبتلا به پریودنتیت

نویسندگان

1 دانشیار گروه پریودانتیکس، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

2 استادیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

3 استادیار گروه پریودانتیکس، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

4 دستیار تخصصی پروتزهای دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

5 دندانپزشک، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

6 استادیار گروه پریودانتیکس، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

7 استادیار گروه بیماری های دهان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بجنورد، بجنورد، ایران.

8 دندانپزشک، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2014.3169
چکیده

  مقدمه: بیماری پریودنتال، یک بیماری عفونی است و عفونت، یکی از عوامل خطر نتایج نامطلوب بارداری می باشد. اخیراًً بیماری های لثه و پریودنتال به عنوان عوامل مستعد کننده زایمان زودرس و سقط جنین شناخته شده اند، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان شاخص های پریودنتال در مادران با سقط زودرس و مقایسه آن با مادران دارای نوزاد سالم انجام شد.   روش کار: این مطالعه مقطعیدر سال 90-1389بر روی 60 زن باردار مراجعه کننده به بیمارستان امام رضا (ع) مشهد انجام شد.30 نفر از زنانی که سقط زودرس داشتند در گروه مورد و 30 نفر که نوزاد سالم داشتند در گروه شاهد قرار گرفتند. در معاینات انجام شده شاخص های سطح چسبندگی، عمق پروبینگ، شاخص لثه ای و شاخص خونریزی حین پروبینگ با استفاده از آینه و پروب پریودنتال مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماریSPSS  (نسخه 11/5) و آزمون های آماری تست مجذور کای، تی مستقل و من ویتنی انجام شد. 0/05>p معنی دار در نظر گرفته شد.   یافته ها: بین میانگین عمق پروبینگ (0/242=p)، سطح چسبندگی (0/138=p) و شاخص لثه ای (0/071=p) در دو گروه مورد و شاهد، اختلاف معنی داری مشاهده نشد. اما میزان خونریزی هنگام پروب کردن در گروه مورد به طور معنی داری بیشتر از گروه شاهد بود (0/045=p).   نتیجه گیری: بیماری پریودنتال نمی تواند یک عامل خطر برای سقط زودرس باشد.