مطالعه تطبیقی سیاستهای حوزه باروری در دو کشور اسکاندیناوی (سوئد و نروژ) و دو کشور اسلامی (ایران و ترکیه)
نویسندگان
1 گروه مطالعات زنان، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
2 گروه مطالعات زن و خانواده،دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
3 گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.22034/scs.2023.393487.1427چکیده
بحران کاهش جمعیت در کشور ایران مسئلهای مهم و قابلتوجه است. این پژوهش بهمنظور دستیابی به راهکارهایی سیاستی برای رسیدن به رشدی متناسب در حوزه باروری انجام شده است. دراینراستا پژوهش حاضر با دو رویکرد روشی سیاستپژوهی و مطالعه تطبیقی، به مطالعه امکانهای تسهیل فرزندآوری پرداخته است؛ سیاستپژوهی، فرایند انجام پژوهش درخصوص مسئله اجتماعی مهمی یا تحلیل آن، بهمنظور ارائه توصیههای عملی به سیاستگذاران برای حل مسئله است. بدینمنظور شاخص باروری زنان در دو کشور اسلامی (ایران و ترکیه) و دو کشور اسکاندیناوی (سوئد و نروژ) تحلیل و مقایسه شده است. نتایج نشان میدهند سیاست دولتهای اسکاندیناوی تا حد زیادی توانسته است زنان بیشتری را به فرزندآوری تشویق نماید. بررسی کشور ترکیه نشاندهنده بحران جمعیت در این کشور است؛ البته دولت ترکیه با اعمال سیاستهای تشویقی درصدد است خانوادهها را به فرزندآوری تشویق کند. کشور ایران نیز از نظر جمعیتی بهسمت پیری در حرکت است و تا کنون اقدام جدی با تأثیر قابلملاحظهای برای تشویق خانوادهها به فرزندآوری انجام نشده است؛ البته با تصویب قانون جوانی جمعیت امیدهایی وجود دارد. پیشنهاد میشود ضمن مرتفع نمودن مشکلات اقتصادی در این خصوص، به ایجاد امنیت شغلی بیشتر برای زنان توجه گردد. همچنین میتوان از تجربه سیاستی کشورهای اسکاندیناوی نیز استفاده نمود البته باید در نظر داشته باشیم در کنار رشد در این کشورها، آسیبهایی نیز وجود دارند که در یافتن الگوی اسلامی ـ ایرانی باید برای آنها تدبیری اندیشیده شود.