اثر سطوح مختلف بیوچار، هیدروچار و اسیدسالیسیلیک بر رشد گیاه همیشهبهار (Calendula officinalis L.)
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
3 دانشیار و دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22059/ijhs.2021.328082.1958چکیده
به تازگی استفاده از بیوچار و هیدروچار به دلیل پتانسیل بهبود حاصلخیزی خاک، غیرمتحرک کردن آلودگیها و همچنین یک روش مناسب برای ذخیره و ترسیب کربن مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش تأثیر منابع اصلاح کننده خاک با پنج سطح (بیوچار ۱ و ۲ درصد وزنی، هیدروچار ۱ و ۲ درصد وزنی و بدون ماده اصلاحی) و اسید سالیسیلیک با سه سطح (صفر، ۲۰۰ و ۴۰۰ میلیگرم بر لیتر) بر گیاه همیشه بهار بررسی گردید. این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. نتایج نشان داد بیوچار و هیدروچار ۲ درصد وزنی سبب افزایش ۳۹ و ۳۶ درصدی طول عمر گل و کاهش ۲۲ و ۲۱ درصدی نشت یونی و ۳۶ و ۲۹ درصدی مالون دیآلدهید نسبت به تیمار شاهد گردید. غلظت ۲۰۰ میلیگرم بر لیتر اسید سالیسیلیک نیز سبب افزایش ۲۱ درصدی طول عمر گل و کاهش ۱۹ درصدی میزان نشت یونی و مالون دیآلدهید نسبت به تیمار شاهد شد. همچنین بیشترین درصد وزن خشک اندام هوایی، وزن خشک ریشه، کلروفیل کل، فعالیت آنزیم پراکسیداز و آنزیم آسکوربات پراکسیداز با کاربرد بیوچار یا هیدروچار ۲ درصد وزنی و اسید سالیسیلیک ۲۰۰ میلیگرم بر لیتر حاصل گردید. این نتایج حاکی از نقش مثبت مواد اصلاح کننده خاک بود.