تأثیر نانوذرات اکسید روی و باسیلوسکوآگولانس بر عملکرد، جمعیت میکروبی و فراسنجههای خونی جوجههای گوشتی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22059/ijas.2017.206445.653444چکیده
این پژوهش بهمنظور ارزیابی تأثیر نانوذرات اکسید روی و ریزاندامگان سلامتبخش (پروبیوتیک) بر عملکرد، جمعیت میکروبی و فراسنجههای خون جوجههای خروس (راس 308) انجام شد. این آزمایش با 288 قطعه جوجه در قالب طرح کامل تصادفی با شش تیمار، چهار تکرار و دوازده جوجه در هر تکرار به اجرا درآمد. تیمارها شامل: 1) شاهد حاوی میزان استاندارد اکسید روی (100 میلیگرم در کیلوگرم)، 2) شاهد + 100 میلیگرم در کیلوگرم ریزاندامگان سلامتبخش، 3 و 4) جیرۀ پایه به اضافه 25 و 50 میلیگرم در کیلوگرم نانو اکسید روی، 5 و6) جیرۀ پایه به اضافه 25 و 50 میلیگرم در کیلوگرم نانو اکسید روی و 100 میلیگرم ریزاندامگان سلامتبخش، بودند. درکل دورۀ آزمایش استفاده از نانواکسید روی با ریزاندامگان سلامتبخش سبب افزایش وزن بدن و بهبود ضریب تبدیل غذایی جوجههای گوشتی در مقایسه با تیمار شاهد شد (05/0P <). شمار باکتریهای کلی فرم و لاکتوباسیل روده در جوجههای تغذیهشده با 50 میلیگرم در کیلوگرم نانواکسید روی به همراه ریزاندامگان سلامتبخش به ترتیب کمتر و بیشتر از جوجههای مربوط به گروه شاهد بودند (05/0P <). میزان پروتئین کل و آلبومین سرم در جوجههای تغذیهشده با 50 میلیگرم در کیلوگرم نانو اکسید روی به همراه ریزاندامگان سلامتبخش از جوجههای مربوط به تیمار شاهد بیشتر بود (05/0P <). بهطورکلی استفاده از نانوذرات اکسید روی به همراه ریزاندامگان سلامتبخش سبب بهبود عملکرد و تعدیل جمعیت میکروبی شد.