بررسی درک دختران از دخترانگی و تبیین آن در نظام سیاستگذاری و برنامهریزی اجتماعی (با تأکید بر بند 5 و 12 سیاستهای کلی خانواده)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده زن و خانواده، دانشگاه ادیان و مذاهب قم، قم، ایران
2 استادیار، جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/scs.2023.418956.1505چکیده
درک دختران از دخترانگی همان هویت گره خورده با جنسیت دختران میباشد که معمولاً توصیف آن در هر نظام تحلیل اجتماعی بدون توجه به ساخت منحصر به فردش بهگونهای متفاوت و حتی متناقض تفسیر و تعبیر میشود و نیاز به تبیین آن در نظام سیاستگذاری و برنامهریزی اجتماعی میباشد. هدف از پژوهش حاضر تشریح درک دختران از دخترانگی و بهتبع آن رسیدن به نقاط و نکات تحلیلی درخور توجهی در حوزه تحلیل اجتماعی خواهد بود که زمینه تأمل جدی و ارائه پیشنهادهایی در حوزه سیاستگذاری و برنامهریزی اجتماعی با محوریت بندهای 5 و12 سیاستهای کلی خانواده را فراهم میسازد. بهمنظور انجام پژوهش و فراخور موضوع و مقتضیات، جهت شفافسازی توصیف تجربه زیسته دخترانگی روشی کیفی با راهبرد منتسب به روش پژوهش پدیدارشناسی انتخاب شد. توصیف درک دختران از دخترانگی نشان داد که این دختران و درکشان از دخترانگی، صرفاً معلول شرایط ساختاری یا کاستیهای نهادی نیست بلکه آنها بهجهت حضور در فضاهای سیال هویتساز، بازاندیشانه هویت شخصی و بهتبع آن هویت اجتماعیشان را بازسازی میکنند. توجه نظام تحلیل اجتماعی و سیاستگذاری فرهنگی و اجتماعی به همه ابعاد تحول رخ داده میتواند ما را با ظرفیتهای جدی نسل دختران جوان و نوجوان امروز بیشتر آشنا کند.