ارزیابی ژل رویال تزریقی با غلظتهای مختلف هورمون eCG بر بازدة تولیدمثلی میشهای عربی در فصل غیر تولیدمثل
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، ملاثانی، اهواز، ایران
2 استاد، گروه علوم دامی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، ملاثانی، اهواز، ایران
3 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، ملاثانی، اهواز، ایران
4 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، ملاثانی، اهواز، ایران
doi
10.22059/ijas.2017.209985.653451چکیده
هدف از این مطالعه ارزیابی اثر ژلرویال تزریقی در مقایسه با مقادیر مختلف هورمون eCG بر بازده تولیدمثلی میشهای عربی در برنامههای کوتاه و بلند مدت همزمانی فحلی در فصل غیر تولید مثلی بود. در این مطالعه از 72 میش دو تا پنج ساله نژاد عربی با میانگین وزنی 2/1 ± 8/38 کیلوگرم استفاده شد. میشها به مدت 6 روز (36 رأس) و 12 روز (36 رأس)، اسفنجگذاری شدند و هنگام اسفنجبرداری هر کدام از گروهها به سه زیرگروه 12 تایی تقسیم شدند و به ترتیب 300، 600 واحد هورمون eCG و یک دز ترکیبی از 500 میلیگرم ژلرویال و 300 واحد هورمون eCG(eCG-RJ) دریافت نمودند. درصد زایمان در تیمارهای دریافتکنندهی 600 واحد هورمون وeCG - RJنسبت به 300 واحد هورمون بالاتر بود (05/0> P). همچنین، درصد میش قصر و طول مدت آبستنی در این تیمارها نسبت به 300 واحد کمتر بود (05/0>P ). وزن از شیرگیری و همچنین برآورد درآمد خالص و ناخالص در میشهای دریافتکنندهیeCG -RJ نسبت به سایر تیمارها بالاتر بود (05/0>P ). از نظر درصد فحلی، چندقلوزایی و وزن اولیه بره اختلاف معنیداری در میان گروههای درمانی یافت نشد (05/0