پیش بینی جمعیت و تحلیل پویا از تحولات ساختار جمعیتی در ایران (سال 1355 الی 1455)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی توسعه اقتصادی و برنامه ریزی، گروه اقتصاد، واحد میانه، دانشگاه آزاد اسلامی، میانه، ایران
2 استادیار گروه اقتصاد، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران
3 استادیار، گروه اقتصاد، واحد میانه، دانشگاه آزاد اسلامی، میانه، ایران
4 استادیار گروه مدیریت، واحد میانه، دانشگاه آزاد اسلامی میانه، ایران
doi
10.22034/scs.2023.386882.1412چکیده
پیروی از سیاست کنترل جمعیت سازمانهای بینالمللی که در چند دهه اخیر در ایران اجرایی شد، امروزه باعث تحول عظیمی در ساختارهای سنی جمعیتی گردیده و جمعیت کشور را به طرف ازدیاد نرخ سالمندی سوق داده و باعث شده تا نرخ وابستگی در آینده جزء چالشهای اساسی سیاستگذاران باشد. هدف پژوهش حاضر پیشبینی، شبیهسازی و تحلیل پویا از تحولات ساختاری جمعیت کشور ایران و آثار و تبعات آن در نرخ وابستگی جمعیتی دهههای آتی با توجه به تحولات نامتوازن جمعیتی طی دوره 1355 الی 1455 میباشد. نتایج شبیهسازی با روش مدلسازی سیستمهای پویا نشان داد که جمعیت کشور با متوسط سالانه نرخ باروری 6/1 در سال 1426 به 94132000 میلیون نفر میرسد. پس از آن روند نزولی بهخود گرفته و در سال 1455 به 86416400 نفر خواهد رسید. همچنین روند رشد گروه سنی زیر 15 سال از سال 1370 به بعد سیر روند نزولی داشته و جمعیت سالخورده در طی این دوره، رشد فزایندهای خواهد داشت؛ بهطوریکه در پایان دوره به 29 درصد از کل جمعیت خواهد رسید. یافتههای پژوهش بر اساس رشد نامتوازن جمعیتی کشور در سه دهه 60،50 و70 و افزایش امید زندگی از 54 سال به 76 سال، نشان میدهد در دهههای آتی ساختار جمعیت کشور یک ساختار پیر خواهد بود و افزایش نرخ وابستگی جمعیت کشور، پیامدهای اقتصادی آسیبزایی را بهدنبال خواهد داشت.