فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

جنس Lippia بیش از 200 گونه دارد که  Lippia citriodora  L. به دلیل داشتن خواص دارویی دارای اهمیت ویژه‌ای می‌باشد. به منظور ارزیابی ویژگی‌های کمی و کیفی و عناصر گیاه به‌لیمو تحت تاثیر ورمی‌کمپوست، بیوچار و ریزوباکتری‌های محرک رشد (Plant Growth Promoting Rhizobacteria-PGPR)، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در 3 تکرار، در موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع، ایستگاه تحقیقات البرز در شرایط مزرعه، در سال 1396 روی نهال‌های یک ساله اجرا شد. عامل اول ورمی‌کمپوست در سه سطح (0، 6 و 12 تن در هکتار)، عامل دوم بیوچار در سه سطح (صفر، 5 و 10 تن در هکتار) و عامل سوم باکتری‌های محرک رشد در دو سطح (بدون تلقیح و تلقیح با تلفیقی از 3 سویه ازتوباکتر (Azotobacter chroococcum strain 5)، آزوسپیریلوم (Azospirillum lipoferum strain OF) و سودوموناس (Pseudomonas putida)) بود. مقایسه میانگین‌ها نشان داد بیشترین درصد اسانس با 86/0 درصد از تیمار شاهد و حداکثر عملکرد اسانس با 74/3کیلوگرم بر هکتار از تیمار 12 تن ورمی‌کمپوست به همراه 10 تن بیوچار و تلقیح کود زیستی بدست آمد. بیشترین آهن (06/377 پی‌پی‌ام) در تیمار 6 تن ورمی‌کمپوست به همراه 10 تن بیوچار در هکتار و تلقیح با کود زیستی وجود داشت. به طور کلی کاربرد 6 تن ورمی‌کمپوست در هکتار ، 10 تن بیوچار در هکتار و تلقیح گیاهان به‌لیمو با باکتری‌های محرک رشد از طریق افزایش رشد و توسعه ریشه و در نتیجه جذب بهتر آب و مواد غذایی از خاک می‌تواند سبب افزایش عملکرد و بهبود صفات کمی گیاه گردد.