تغییر مورفو فیتوشیمیایی سرخارگل (Echinacea purpurea L.) تحت تاثیر سالیسیلیکاسید و هیومیکاسید
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
10.22059/ijhs.2021.273300.1595چکیده
به منظور ارزیابی اثر سالیسیلیکاسید و هیومیکاسید بر برخی از ویژگیهای مورفوفیتوشیمیایی سرخارگل، آزمایشی به صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. عامل اول سالیسیلیکاسید در چهار سطح (صفر، 100، 200 و400 میلیگرم برلیتر) و عامل دوم هیومیکاسید در چهار سطح (صفر، 100، 200 و400 میلیگرم برلیتر) بودند. نتایج نشان داد مصرف سالیسیلیکاسید به طور معنیداری ارتفاع گیاه، تعداد شاخه جانبی، محتوای نسبی آب برگ، فنول و فلاونونید را افزایش و باعث کاهش نشت یونی برگ شد. مصرف هیومیکاسید به طور معنیداری در سطح آماری 1 درصد باعث افزایش ارتفاع گیاه، تعداد شاخههایجانبی، کلروفیل کل، محتوای نسبی آب برگ، فنل و فلاونوئید و کاهش نشت یونی برگ شد. نتایج پژوهش نشان داد که تیمار 400 میلیگرم بر لیتر سالیسیلیکاسید به همراه 100 میلیگرم بر لیتر هیومیکاسید موجب بهبود صفات اندازهگیریشده گردید.
