بررسی تغییرات قبل و بعد از همودیالیز بر روی رتین بیماران نارسایی مزمن کلیه با روش آنژیوگرافی توموگرافی انسجام نوری
نویسندگان
1 گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
2 استادیار، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
3 استادیار، مرکز تحقیقات چشم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان ، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i847.1987چکیده
مقدمه: همودیالیز، میتواند باعث تغییر در همودینامیک مایعات بدن و تأثیر بر روی چشم گردد. در این مطالعه برای بررسی تأثیر همودیالیز بر شاخصهای رتین چشم از روش آنژیوگرافی توموگرافی انسجام نوری قبل و بعد از همودیالیز اجرا گردید. روشها: این مطالعه به صورت مقطعی بر روی 27 بیمار مبتلا به نارسایی مزمن کلیوی در بخش دیالیز بیمارستان هاجر شهرکرد اجرا گردید. معیارهای ورود شامل سابقهی همودیالیز به مدت حداقل 1 سال و عدم ابتلا به بیماری قبلی چشم از قبیل گلوکوم، رتینوپاتی، بیماریهای شبکیه یا جراحی قبلی بر روی چشم و معیار خروج ابتلا به دیابت بود. برای جمعآوری اطلاعات از چکلیست استفاده گردید. بررسی شاخصهای رتین با استفاده از دستگاه آنژیوگرافی توموگرافی انسجام نوری قبل و بعد دیالیز انجام گرفت. یافتهها: شاخصهای ضخامت رتین و تراکم عروق سطحی رتین قبل و بعد از همودیالیز تغیر معنیداری نداشتند (05/0 < P). نتایج تراکم عروق عمقی رتین نشان داد میانگین پارافووا نیمه تحتانی از 61/49µmقبل از همودیالیز به 44/22 µmبعد از همودیالیز (019/0 = P). میانگین پارا فووا تمپورال از 81/18 µmبه (0/05 = P)، 42/95 µmمیانگین پارا فووا نازال از 48/23 µmبه (0/022 = P)، 86/42 µm و میانگین پری فووا نازال از 43/51 µm به 45/01 µmکاهش یافت. نتیجهگیری: با توجه به اینکه OCTA یک تکنیک تصویربرداری جدید است و نتایج مطالعات در این زمینه محدود است، نتایج باید با احتیاط تفسیر شود. بر اساس یافته های حاصل از این پژوهش همودیالیز تغیرات چندان قابل توجهی بر شاخص های رتین بیماران ایجاد نکرده است.