مقاومت دارویی به داروهای ضد قارچ: یک مقاله مروری

نویسندگان

1 محقق، مرکز تحقیقات بیماری‌های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی فسا، ایران

2 دانشیار، مرکز تحقیقات بیماری‌های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی فسا، ایران

doi
10.48305/jims.v43.i847.2002
چکیده

مقدمه: عفونت‌های قارچی یکی از عوامل اصلی مرگ و میر ناشی از بیماری‌های عفونی در سراسر جهان هستند. گونه‌های کاندیدا از جمله شایع‌ترین عوامل بیماری‌های قارچی تهاجمی هستند، و کاندیدا آلبیکنس به عنوان علت اصلی کاندیدیاز تهاجمی در صدر قرار دارد. با توجه به اینکه قارچ‌ها مانند میزبان انسانی خود یوکاریوت هستند، تعداد اهداف مولکولی منحصر به فردی که می‌توان برای توسعه داروهای ضد قارچی از آن‌ها بهره برد، محدود باقی می‌ماند. هدف از این مطالعه، بررسی وضعیت فعلی داروهای ضد قارچ و رویکردهای درمانی جدید و بالقوه می باشد زیرا افزایش شیوع گونه‌های قارچی مقاوم به داروهای ضد قارچی، چه به صورت ذاتی و چه اکتسابی، تهدیدی جدی برای سلامت عمومی محسوب می‌شود. روش‌ها: در این مطالعه، پایگاه های داده مختلف از جمله، وب آو ساینس، اسکوپوس، پاب مد و گوگل اسکولار با کلید واژه هایی شامل عفونت‌های قارچی، مقاومت دارویی، کاندیدا البیکنس، درمان ترکیبی بررسی شده و مقالات مرتبط در بازده زمانی 2019-2025 مورد ارزیابی قرارگرفت. یافته‌ها: در این بررسی به برخی از امیدوارکننده‌ترین استراتژی‌های درمانی که ممکن است به مبارزه با مقاومت ضد قارچی کمک کنند، پرداخته شده است، از جمله درمان ترکیبی، هدف قرار دادن ویژگی‌های بیماری‌زایی قارچی، و تعدیل ایمنی میزبان. نتیجه‌گیری: به طور کلی، درک جامع از اصول مکانیسمی حاکم بر مقاومت دارویی ضدقارچی برای توسعه درمان‌های نوین به منظور مقابله با تهدیدات قارچی فعلی و نوظهور اساسی است.