فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: یکی از نگرانی های عمده حین عمل جراحی قلب، حفاظت از قلب است؛ که در این راستا از محلول کاردیوپلژی به روش رتروگرید و آنته‌گرید و یا ترکیب این دو روش استفاده می شود. این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر تزریق محلول کاردیوپلژی به دو روش رتروگرید-آنته‌گرید و آنته‌گرید به تنهایی بر نیاز به اینوتروپ و مرگ و میر بیماران بعد از عمل جراحی بای پس عروق کرونر انجام شد. روش‌ها: مطالعه گذشته نگر حاضر بر روی 100 پرونده از بیماران تحت عمل جراحی بای پس عروق کرونر در بیمارستان شهید چمران اصفهان در طی سال های 1400-1403 صورت گرفته است. این بیماران در دو گروه 50 تایی از تزریق محلول کاردیوپلژی به دو روش رتروگرید-آنته‌گرید و آنته‌گرید به تنهایی تقسیم شدند. سپس نیاز به اینوتروپ، نیاز به بالون پمپ داخل آئورت(IABP) و عاقبت بیمار(مرگ یا حیات) ارزیابی و ثبت شد. یافته‌ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که نیاز به اینوتروپ در گروه های تزریق محلول ترکیبی آنته‌گرید-رتروگرید 8% و در گروه آنته‌گرید به تنهایی 10% بوده که از نظر آماری اختلاف معناداری بین دو گروه یافت نشد(0/727 = P). بعلاوه هیچ یک از بیماران نیاز به اتصال به IABP نداشته و تنها یک بیمار در گروه تزریق محلول کاردیوپلژی آنته‌گرید فوت شده است(0/315 = P). نتیجه‌گیری: برطبق نتایج این مطالعه اگرچه نیاز به اینوتروپ در استفاده از ترکیبی رتروگرید-آنته‌گرید کمتر از  روش آنته‌گرید به تنهایی بوده، اما نمی توان بین دو روش مذکور تزریق محلول کاردیوپلژی در نیاز به اینوتروپ و عاقبت بیماران تحت جراحی CABG اختلاف معناداری قائل شد