مقایسه شاخص های بالینی و آزمایشگاهی در تعیین آتروفی واژن زنان یائسه

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناس ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

2 دانشیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات اختلالات تخمک گذاری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

3 استادیار گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

4 استاد گروه فارماسیتوتیکس، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

5 استاد گروه پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

6 استاد گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2014.3057
چکیده

مقدمه:آتروفی واژن با کمبود استروژن در زنان یائسه اتفاق می افتد. امروزه به طور رایج از علائم و نشانه های بالینی برای تشخیص آتروفی واژن استفاده می شود. تکنیک های آزمایشگاهی از روش های دیگری هستند که می تواند جهت تشخیص آتروفی واژن استفاده شود. مطالعه حاضر با هدف مقایسه شاخص های بالینی و آزمایشگاهی جهت تعیین آتروفی واژن انجام شد. روش کار: این مطالعه همبستگی در سال1392 بر روی 100 زن یائسه در درمانگاه زنان بیمارستان قائم (عج) و مراکز بهداشت مشهد 1 و 3 مشهد انجام شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه اطلاعات فردی و فرم مشاهده و معاینه آتروفی واژن بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 5/11) و آزمون های آماری توصیفی و ضریب همبستگی اسپیرمن انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها:در بررسی بالینی افراد مبتلا به آتروفی واژن، بین خشکی واژن (08/0=p)، الاستیسیته واژن (26/0=p)، رنگ واژن (14/0=p)، چین های عرضی واژن (68/0=p) و پتشی واژن(52/0=p) با درجه بلوغ سلول های واژن همبستگی معنی داری وجود نداشت. ولی بین پتشی (00/0=p) و رنگ (03/0=p) با نمرهPH  واژن همبستگی مستقیمی وجود داشت. نتیجه گیری: بین تشخیص بالینی و آزمایشگاهی آتروفی واژن تفاوت وجود دارد. تشخیص آتروفی واژن تنها بر اساس علائم و نشانه های بالینی کافی نمی باشد و با توجه به عوارض سوء درمان هورمونی، توصیه می شود تا در صورت امکان، تشخیص قطعی آتروفی واژن بر اساس ارزیابی های آزمایشگاهی صورت گیرد.