تأثیر تزریق درون آمنیوتیکی متیونین- روی و نانو متیونین- روی بر بیان ژن متالوتیونین در جوجه‌های گوشتی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

2 دانشجوی دکتری، گروه علوم دامی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

3 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

doi
10.22059/ijas.2017.213018.653459
چکیده

تزریق درون آمنیوتیکی متیونین- روی و نانو متیونین- روی، بر میزان بیان mRNA متالوتیونین در کبد و رودة جوجه­های گوشتی بررسی شد. به این منظور شمار ۴۰۰ عدد تخم­مرغ بارور(سویة راس ۳۰۸) در قالب طرح کامل تصادفی به چهار تیمار، چهار تکرار و ۲۵ عدد تخم­مرغ در هر تکرار تقسیم شدند. تیمارهای آزمایشی شامل ۱- بدون تزریق (کنترل منفی)، ۲- تزریق 1 میلی­لیتر محلول نمک 9/0 درصد (کنترل مثبت)، ۳- تزریق 1 میلی­لیتر محلول متیونین- روی و ۴- تزریق 1 میلی­لیتر محلول نانو متیونین- روی بودند. تزریق در روز ۱۷ جوجه­کشی و در مایع آمنیوتیک تخم­مرغ­ها انجام شد. نتایج نشان داد، تیمارها تأثیر معنی­داری بر درصد جوجه‌درآوری نداشتند (05/0P>). تزریق متیونین- روی و نانو متیونین- روی باعث افزایش معنی‌دار (01/0P˂) وزن جوجه­ها در زمان تفریخ و تا سن سه هفتگی شده، وزن کبد و روده در زمان تفریخ و در سن یک هفتگی به‌صورت معنی­دار (01/0P˂) افزایش یافت. در مقایسه با تیمارهای کنترل، بیان mRNAی متالوتیونین کبد و روده در نتیجه تزریق متیونین– روی و نانو متیونین– روی، افزایش معنی­داری (01/0P˂) داشته و این اختلاف در سن یک ­هفتگی ادامه یافت. نتیجه‌گیری نهایی این است، تزریق نانو متیونین – روی و متیونین– روی به­عنوان مکمل تغذیه‌ای جنینی سبب افزایش وزن جوجه­های گوشتی در سه هفتة اول پرورش می­شود.