فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: کمردرد مزمن همراه با پرونیشن پا، اغلب با الگوهای ناکارآمد عصبی- عضلانی در دویدن همراه است. این کارآزمایی با هدف بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات تثبیت عصبی- عضلانی پویا بر شاخص‌های طیف فرکانسی عضلات منتخب اندام تحتانی طی دویدن انجام شد. روش‌ها: ۲۸ مرد مبتلا به کمردرد مزمن (۲۲ تا ۲۵ سال) به‌صورت تصادفی در دو گروه تمرین (۱۴ نفر) و کنترل (۱۴ نفر) قرار گرفتند. گروه تمرین به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته) برنامه تمرینی تثبیت عصبی-عضلانی پویا را اجرا کرد. فعالیت الکتریکی عضلات با الکترومایوگرافی سطحی ثبت و شاخص‌های طیف فرکانسی در فازهای پاسخ بارگذاری، میانه اتکا و هل‌دادن طی دویدن تحلیل شد. یافته‌ها: اثر زمان در فاز پاسخ بارگذاری بر فرکانس عضلات پهن‌خارجی، پهن‌داخلی، راست‌رانی، نزدیک‌کننده، نیم‌وتری و سرینی‌میانی معنادار بود (0/05 > P). در فاز میانه اتکا، فرکانس پهن‌داخلی (0/004 = P) و در فاز هل‌دادن، فرکانس پهن‌خارجی (0/020 = P) افزایش یافت. اثر تعاملی زمان*گروه در عضلات نعلی و پهن‌داخلی معنادار گزارش شد (0/05 > P)؛ به‌طوری‌که در پس‌آزمون، فرکانس این عضلات در گروه کنترل به‌طور معناداری بالاتر از گروه تجربی بود. نتیجه‌گیری: پس از یک دوره هشت ‌هفته‌ای، تغییرات معنادار وابسته به زمان در شاخص‌های طیف فرکانسی چند عضله کلیدی، به ویژه پهن داخلی (میانه اتکا) و پهن خارجی ران (هل ‌دادن) مشاهده شد. همچنین، تفاوت بین‌گروهی در فاز هل‌دادن به نفع گروه کنترل بود، که نشان‌دهنده تغییرپذیری شاخص‌های طیف فرکانسی عضلات طی دویدن است.