فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

میوه زغال­اخته منبع مهمی از ویتامین­ها و ترکیبات آنتی­اکسیدانی بوده و حفظ ارزش غذایی، کیفیت ظاهری و سفتی بافت میوه در شرایط پس از برداشت از اهمیت زیادی برخوردار است. در این پژوهش اثر تیمار پس­از برداشت فنیل­آلانین (صفر، 2، 4، 6 میلی­مولار) و زمان انبارمانی (7، 14 و 21 روز) بر خصوصیات فیزیکوشیمیایی میوه زغال­اخته طی مدت انبارمانی بصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار مورد بررسی قرار گرفت. میوه­ها بلافاصله پس از تیمار در سردخانه‌ای با دمای 1± 2 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 5±85 درصد قرار گرفتند. براساس نتایج، بالاترین محتوی آنتوسیانین (mg CYN-3-GLU /100g FW 6/2)، فلاونوئید (mg QE/100g FW 16/13)، فنل کل (mg GAE/100g FW 80/371)، مواد جامد محلول (66/17 درصد) در هفته سوم و همچنین بیشترین میزان آسکوربیک­اسید (mg/100g FW 89/26) در تیمار 2 میلی­مولار فنیل­آلانین مشاهده شد. کمترین میزان پراکسیدهیدروژن µmol/100g FW) 36/0) و سرمازدگی و بیشترین میزان پرولین ( mg/g FW36/0) در هفته سوم در تیمار 6 میلی­مولار فنیل­آلانین مشاهده شد. بطور کلی نتایج نشان داد برای نیل به هدف مهم انبارمانی زغال­اخته در سردخانه که حفظ شاخص­های فیزیکی و شیمیایی مطلوب این میوه و ماندگاری بیشتر نسبت به نگهداری در دمای معمولی می­باشد، تیمار 2 میلی­مولار فنیل­آلانین می­تواند مناسب­ترین تیمار باشد.