بررسی مقایسه ای دو نوع مایع درمانی با سرم دکستروز سالین (DS) و سرم یک سوم-دو سوم (3/2-3/1) در بیماران دچار مسمومیت حاد با مواد مخدر از نظر عاقبت درمانی و طول مدت بستری
نویسندگان
1 استادیار، گروه سمشناسی بالینی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار، گروه سمشناسی بالینی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دکترای عمومی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استاد، گروه سمشناسی بالینی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i845.1816چکیده
مقدمه: مسمومیت با اوپیوئیدها، شایعترین موارد بستری در اورژانس مسمومین هستند. تجویز مایع درمانی با سرم مناسب و با هدف برقراری پرفیوژن بافتی و ثبات الکترولیتی، قدمی حیاتی در مدیریت درمانی این بیماران میباشد. روشها: این مطالعه، مقطعی و توصیفی- تحلیلی است. جامعهی هدف تمام بیماران 15 تا 64 سال دچار مسمومیت با مواد مخدر بستری در بخش مسمومین بیمارستان خورشید اصفهان در سال 1399 است. چک لیست تهیه شده شامل متغیرهای دموگرافیک، علائم حیاتی، نتایج آزمایشات و عوارض و عاقبت بالینی تکمیل و نتایج مطالعه تجزیه و تحلیل گردید. یافتهها: 169 بیمار مسموم با انواع مخدر، شامل 3/73 درصد مرد وارد مطالعه شدند. میانگین سن بیماران 13±35 سال بود. بین عاقبت درمانی، نوع ماده مخدر مصرفی، DBP، RR در بدو ورود و در ساعت 24 بستری و CPK بدو ورود، با نوع سرم درمانی رابطهی معنیداری مشاهده شد. بین سایر متغیرها شامل دوز اول نالوکسان مورد نیاز، فاصلهی بین مصرف اوپیوئید تا مراجعه به بیمارستان، طول مدت بستری در بیمارستان و اغلب آزمایشات و علایم حیاتی با نوع سرم درمانی رابطهی معنیداری مشاهده نشد. نتیجهگیری: اختلاف قابل توجهی بین عاقبت درمانی، طول مدت بستری، علایم حیاتی و تستهای آزمایشگاهی در مایع درمانی با سرمهای مورد بررسی در این مطالعه شناسایی نشد. انتخاب درمان نگهدارنده با سرمهای موجود باید بر اساس نیازهای فردی بیماران و براساس شرایط بالینی صورت گیرد.