تحلیل اکتشافی الگوهای فضایی- زمانی رفتار بازدیدکنندگان (مطالعۀ موردی: مجموعه فرهنگی- تاریخی سعدآباد)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی توریسم، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
2 دانشیار گروه جغرافیا، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
3 استاد گروه جغرافیا، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jhgr.2016.56450چکیده
بهتازگی رفتارگرایان ذهن محققان را در توسعة گردشگری بیش از پیش به شناخت ویژگیهای فردی شهروندان سوق دادهاند؛ زیرا کاربریهای گردشگری بهشدت از الگوهای رفتاری جوامع تأثیر میپذیرد. در این بین، درک بهتر الگوهای رفتاری گردشگران به ارائة مبنایی علمی در گردشگری برای مدیریت جاذبه، نوسازی محصول و بازاریابی جاذبه میانجامد. جغرافیای زمان مکان هاگراستراند چارچوب مفید و مفهومی را برای مطالعة الگوهای فعالیت فردی در حوزة فضایی-زمانی پیشنهاد میکند. مسیر فضا-زمان هستة اصلی جغرافیای زمان است که با استفاده از آن، امکان دریافت و تجزیهوتحلیل اطلاعات رفتار زمانی و مکانی گردشگران وجود دارد و سبب پیشبرد درک ما از رفتار گردشگران در هر دو بعد تئوری و عملی میشود. این پژوهش بر خصوصیات فضایی-زمانی رفتار گردشگران در مجموعة سعدآباد تمرکز دارد و سعی میکند الگوهای ساختاری رفتار آنها را تشخیص دهد و بهدنبال پاسخگویی به این پرسش است که الگوی فضایی-زمانی رفتار بازدیدکنندگان سعدآباد چگونه است و از چه عواملی تأثیر میپذیرد؟ پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اکتشافی توصیفی است. در این پژوهش با تمرکز بر مفاهیم جغرافیای زمان، برای جمعآوری دادهها از روش مطالعة خاطرات فعالیت فضایی-زمانی بازدیدکنندگان، و در تجزیهوتحلیل برای ساختارسازی دادهها از روش استخراج روابط مستقیم و غیرمستقیم بر مبنای تئوری گراف استفاده شده است. نتایج تحقیق از مجموعة سعدآباد 9 خوشة الگوهای فضایی-زمانی رفتار را نشان میدهد که عوامل فضایی رفتار بزرگترین سهم را در تجزیهوتحلیل خوشه دارد و برای ترسیم الگوهای رفتاری شناساییشده، نتایج سطح آلفا 25/0 مناسبتر تشخیص داده شده است.