قواعد فقهی عدم جواز سیاستگذاریهای تحدید نسل با تحلیل مضمون دیدگاههای آیتالله خامنهای
نویسندگان
1 پژوهشگر پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق علیه السلام
2 استادیار پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق علیه السلام
3 استادیار پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق علیه السلام
4 پژوهشگر پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق علیه السلام
doi
10.22034/scs.2023.374296.1379چکیده
چکیدهسیاستگذاریهای تحدید نسل در سه دهه اخیر موجب کاهش جمعیت و شروع بحران سالمندی در کشور شده است. موضوع این تحقیق تبیین ابعاد فقهی این سیاست گذاریهاست؛ زیرا ابعاد فقهی این موضوع برای برخی از سیاستگذاران روشن نیست و این ابهام ممکن است در تصمیمگیریهای کلان مسیری در تعارض با فقه و شریعت پیشروی آنان نهد. بر این اساس، هدف از نگارش این مقاله در گام اول تبیین موضوع تحدید نسل و سپس استخراج حکم شرعی آن با استناد به قواعد فقهی است تا مشکل مذکور مرتفع گردد. برای تبیین موضوع نیاز است تعریف، آثار و پیامدهای تحدید نسل از دیدگاه خبرگان روشن شود، بدین منظور مراجعه به دیدگاههای آیت الله خامنهای به جهت اشراف سیاسی و اجتماعی به موضوع، گزینهای مطلوب است؛ بر این اساس مسئله تحقیق این است که تحدید نسل از دیدگاه مقام معظم رهبری چه تعریف، آثار و پیامدهایی داشته و مطابق این تبیین حکم شرعی آن با استناد به قواعد فقهی چیست؟ این پژوهش با روش کیفی تحلیل مضمون انجام شد، یافتهها حاکی است کاهش جمعیت از منظر ایشان سبب تضعیف نظام، ضرر به مسلمین، مساعدت و سلطه دشمن است که بر اساس تحلیل مضمون، قابل تطبیق با قواعد فقهی «نفی سبیل»، «حفظ کیان اسلام»، «حرمت اعانه بر اثم» و «لاضرر» میباشد، نتیجة این تطبیق عدم جواز فقهی سیاستگذاریهایی است که موجب تحدید نسل در کشور میشود. واژگان کلیدی: قواعد فقهی، جمعیت، تحدید نسل، سیدعلی خامنهای.