تحلیل فنوتیپی رخداد سقط در گاوهای هلشتاین ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
2 استاد، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
3 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
4 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
doi
10.22059/ijas.2016.59796چکیده
این پژوهش به منظور بررسی میزان رخداد سقط با توجه به تعریفهای مختلف و تأثیر اقلیم و اندازۀ گله روی این عارضه و همچنین برآورد روند فنوتیپی آن صورت پذیرفت. در این بررسی از 255781 رکورد زایش مربوط به 88502 رأس گاو که از 16 گلۀ شیری گردآوریشده در بازة زمانی سالهای 1383 تا 1393، استفاده شد. میزان رخداد سقط و عاملهای مؤثر بر آن به ترتیب با رویههای FREQ و GENMODنرمافزار SASتحلیل شدند. با توجه به تعریف سقط بهصورت مرگ و دفع جنین بین روزهای 260-60، 260-100 و یا 260-150 آبستنی، میانگین رخداد آن به ترتیب 5/15، 3/11 و 6/6 درصد برآورد شد. اندازۀ گله، نوع اقلیم، سال فصل و نوبت زایش و همچنین اثر متقابل سال × فصل زایش و نوع اقلیم × سال زایش اثر معنیداری (001/0 > P) بر میزان رخداد سقط داشتند. بیشترین فراوانی رخداد سقط در گاوهای نوبت زایش دوم (7/28 درصد) مشاهده شد. میزان رخداد سقط در اقلیم معتدل بیشتر از اقلیم سرد بود (0/16 در برابر 5/14 درصد). همچنین گلههای با بیشتر از سه هزار مولد در مقایسه با کمتر از هزار رأس، نزدیک به 1 درصد، رخداد سقط بیشتری داشتند. میانگین رخداد سقط در فصل بهار بالاترین و در پاییز کمترین (8/17 در برابر 5/13 درصد) بود. همچنین با توجه به تابعیت میانگین حداقل مربعات بر سال زایش، رخداد سقط روند فنوتیپی مثبت و معنیداری (004/0 > P) به میزان 4/0 درصد در سال داشت. نتایج این بررسی میتواند در تجزیهوتحلیل راهکارهای مدیریتی در کنترل رخداد سقط سودمند باشد.