نظریۀ تقلیل خسارت در کنوانسیون بیع بینالمللی کالا (1980 وین) و حقوق ایران.
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
در یک قرارداد، طرفی که دارای حسن نیت است، نمی تواند بنشیند و منتظر باشد تا طرف دیگر قرارداد را نقض کند بلکه باید در مهار خسارت، تلاش کند؛ در غیر این صورت، یکی از دفاعیاتی که ممکن است از سوی خواندۀ دعوی مسئولیت مدنی(عامل زیان) ابراز شود، تعهد زیاندیده به مهار و تقلیل خسارت است. مفهوم نظریۀ تقلیل خسارت این است که هرگاه شخصی در اثر تقصیر دیگری در معرض ورود ضرر قرار گیرد، مکلف است در حدّ متعارف اقدامات لازم را برای جلوگیری یا کاستن از خسارت انجام دهد. این قاعده در مواد 77 و 80 کنوانسیون بیع بین المللی کالا منعکس شده است. در حقوق ایران با استناد به قاعده اقدام، تسبیب و لاضرر می توان وجود این قاعده را ثابت کرد. ضرورت این تحقیق از آنجا نشأت میگیرد که در پیِ پدیدۀ جهانیشدن، جنبش یکسانسازی حقوق قراردادها، حقوق ملی کشورها را تحت تأثیر قرار داده است. بنابراین، لازم است تا ضرورتها و موانع یکسانسازی حقوق قراردادها با یک بررسی تطبیقی، روشن شود. در این راستا، پژوهش حاضر به بررسی قاعدۀ تقلیل خسارت در کنوانسیون بیع بینالمللی کالا (1980 وین) و حقوق ایران میپردازد.
