تأثیرپذیری سرخارگل (Echinacea purpurea L. Moench) از الیسیتورهای اسیدسالیسیلیک و متیلجاسمونات با پایش صفات مورفوفیزیولوژیک
نویسندگان
1 مربی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی زنجان، زنجان، ایران
2 استاد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
3 دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
4 استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
10.22059/ijhs.2021.308396.1835چکیده
پژوهشی به صورت آزمایش فاکتوریل بر پایۀ طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعۀ تحقیقاتی دانشگاه زنجان در طی سالهای زراعی ۱۳۹۷-1396 و ۱۳۹۸-1397 اجرا شد. تیمارهای اسیدسالیسیلیک در چهار سطح (صفر (شاهد)، 50، 100 و 150 میلیمول در لیتر) و متیلجاسمونات در چهار سطح (صفر (شاهد)، 50، 100 و 200 میکرومول در لیتر) در سالهای اول و دوم در دو مرحله ( با فاصلۀ 20 روز) برروی بوتههای سرخارگل (چهار بوته در هر کرت) محلولپاشی شدند. نتابج نشان داد اثر اسیدسالیسیلیک و متیلجاسمونات بر ماندگاری گل، سطح برگ، وزن تر و خشک ریشه، کلروفیلهای a و b وکاتالاز و پراکسیداز معنیدار شد. همچنین بیشترین ماندگاری گل در تیمار 100 میلیمول اسیدسالیسیلیک و 200 میکرومول متیلجاسمونات و بالاترین وزن تر و خشک ریشه و سطح برگ در تیمار 100 میلیمول در لیتر اسیدسالیسیلیک و 100 میکرومول در لیتر متیلجاسمونات حاصل شد. بیشترین محتوای نسبی آب گلبرگ و کاتالاز در سال اول در تیمار 100 میلیمول در لیتر اسیدسالیسیلیک و 100 میکرومول در لیتر متیلجاسمونات و در سال دوم در تیمار 100 میلیمول در لیتر اسیدسالیسیلیک و 50 میکرومول در لیتر متیلجاسمونات به دست آمد. میزان پراکسیداز نیز در تیمارهای 100 میلیمول در لیتر اسیدسالیسیلیک و 200 میکرومول در لیتر متیلجاسمونات (سال اول) و 100 میلیمول در لیتر اسیدسالیسیلیک و 100 میکرومول در لیتر متیلجاسمونات (سال دوم) بالا بود. بیشترین میزان کلروفیل a در هر دو سال آزمایش و کلروفیل b در سال اول در تیمار 10 میلیمول در لیتر اسیدسالیسیلیک و 50 میکرومول در لیتر متیلجاسمونات بود. همچنین بالاترین میزان کلروفیل کل در تیمار50 میلیمول در لیتر اسیدسالیسیلیک و 200 میکرومول در لیتر متیلجاسمونات (سال اول) و 100 میلیمول در لیتر اسیدسالیسیلیک و 50 میکرومول در لیتر متیلجاسمونات (سال دوم) به دست آمد.