اثر باکتریهای محرک رشد در مقاومت به تنش شوری گیاه کلم زینتی رقم کاموم (Brassica oleraceae L.)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. کد پستی: 45371-38791
2 استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. کد پستی: 45371-38791
3 دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. کد پستی: 45371-38791
4 کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. کد پستی: 45371-38791
doi
10.22059/ijhs.2021.322320.1919چکیده
به منظور مطالعه تأثیر باکتریها بر خصوصیات مورفولوژی و بیوشیمی کلم زینتی تحت تنش شوری، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. تیمارها شامل شوری در سه سطح (4 و 8 دسی زیمنس بر متر و شاهد (عدم شوری) و باکتریهای محرک رشد در سه سطح (عدم تلقیح، Pseudomonas putida و Bacillus subtilis) بودند. صفات رویشی گیاه شامل ارتفاع بوته، تعداد برگ، وزن تر و خشک برگ، وزن تر و خشک بوته و ریشه، با افزایش میزان تنش شوری، کاهش معنیداری نسبت به تیمار شاهد نشان دادند و تلقیح با باکتریهای محرک رشد بهخصوص سودوموناس پوتیدا، موجب بهبود این صفات گردید. فعالیت آنتیاکسیدانی و فنل کل با افزایش شوری، افزایش یافت، به طوری که بیشترین میزان فنل و آنتیاکسیدان در تیمار 8 دسی زیمنس بر متر (به ترتیب mg/g FW 08/1 و μmol/g FW52/62) مشاهده شد. از طرف دیگر استفاده از باکتری باسیلوس توانست میزان فنل کل و آنتیاکسیدان را در تقابل با شوری افزایش دهد (mg/g FW08/1 و μmol/g FW78/62). میزان پرولین برگ نیز، از یک روند افزایشی در سطوح مختلف تنش شوری برخوردار بود و بیشترین میزان آن در بالاترین سطح تنش شوری و کاربرد باکتری باسیلوس سوبتیلیس مشاهده گردید. اثر متقابل باکتری و تنش شوری، تجمع عنصر سدیم را کاهش و موجب افزایش میزان عنصر پتاسیم گردید. نتایج این آزمایش نشان داد باکتریهای محرک رشد، بهخصوص باکتری سودوموناس پوتیدا موجب کاهش خسارت ناشی از تنش شوری در گیاه کلم زینتی میشوند.