برهمکنش پلیمر سوپرجاذب و تکنیک آبیاری تکمیلی در افزایش عملکرد و بهرهوری آب آبیاری در کشت گندم دیم
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشگاه علوم پزشکی تبریز
3 دانشگاه علوم پزشکی تهران
4 دانشگاه علوم پزشکی تهران
doi
چکیده
پژوهش حاضر بهمنظور بررسی تاثیر آبیاری تکمیلی و سوپرجاذب استاکوزورب 4 بر عملکرد، اجزای عملکرد و بهرهوری مصرف آب گندم، در سال زراعی 95-1394 در اراضی کشاورزی دانشگاه تبریز بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل آبیاری تکمیلی در سه سطح بدون آبیاری (I 0 )، تکآبیاری در خرداد (I 1 ) و دو نوبت آبیاری در اردیبهشت و خرداد (I 2 ) و مصرف سوپرجاذب استاکوزورب در سه سطح 0، 50 و 100 کیلوگرم بر هکتار (S 0 ، S 1 و S 2 ) بود. نتایج نشان داد آبیاری تکمیلی بر روی تمام صفات مورد مطالعه در سطح 1 درصد معنیدار بود. اما اثر مصرف سوپرجاذب بر روی زیستتوده غیرمعنیدار حاصل شد. اثرات متقابل نیز بر دانه در خوشه، عملکرد و بهرهوری مصرف آب در سطح 1 درصد و وزن هزار دانه و بهرهوری اقتصادی در سطح 5 درصد معنیدار بود. بیشترین مقدار عملکرد و بهرهوری مصرف آب به ترتیب به میزان 35/4 تن در هکتار و 20/1 کیلوگرم بر مترمکعب از تیمار S 2 I 1 به دست آمد که عملکرد و بهرهوری مصرف آب را نسبت به تیمار شاهد بهترتیب بهمیزان 74/2 تن در هکتار و 66/0 کیلوگرم بر مترمکعب افزایش داد. نتایج تحلیل اقتصادی نشان داد در کشت گندم بهصورت دیم، مصرف سوپرجاذب بدون انجام آبیاری تکمیلی توجیه اقتصادی ندارد. با در نظر گرفتن تحلیلهای اقتصادی، تیمار S 0 I 1 با افزایش 8/134 درصدی عملکرد و 4/94 درصدی بهرهوری مصرف آب نسبت به تیمار شاهد بهترین شرایط را دارد. بیشترین مقدار بهرهوری آب آبیاری (51/3 کیلوگرم بر مترمکعب) از تیمار S 1 I 1 حاصل گردید.