اثربخشی درمان مبتنی بر تنظیم هیجان بر کاهش فاجعهسازی درد و شدت درد در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکدهی پزشکی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2 دانشجو، گروه روانشناسی بالینی، دانشکدهی پزشکی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i844.1779چکیده
مقدمه: عوامل روانشناختی از جمله عواملی است که درد بیماران مبتلا به دردهای مزمن از جمله بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید را تحت تأثیر قرار میدهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر تنظیم هیجان بر کاهش فاجعهسازی درد و شدت درد بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید انجام گرفت روشها: روش پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعهی آماری پژوهش حاضر تمامی بیماران آرتریت روماتوئید بودند که 34 نفر بهعنوان نمونه به روش در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 17 نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه مقیاس درجهبندی درد مزمن ونکورف (1992) و پرسشنامه فاجعهسازی درد سالیوان و همکاران (1995) بود. اعضای گروه آزمایش در 8 جلسه درمان مبتنی بر تنظیم هیجان شرکت کردند؛ در حالی که افراد گروه کنترل هیچگونه مداخلهی روانشناختی دریافت نکردند. تحلیل دادهها به روش تحلیل کوواریانس (چند متغیری) انجام شد. یافتهها: یافتهها نشان داد که تفاوت معنیداری بین نمرات پیشآزمون و پسآزمون وجود دارد و درمان مبتنی بر تنظیم هیجان بر کاهش فاجعهسازی درد و شدت درد در مرحله پسآزمون مؤثر بوده است (0/01 > P) نتیجهگیری: بر این اساس میتوان گفت درمان مبتنی بر تنظیم هیجان، یک مداخلهی روانشناختی مناسب برای کاهش فاجعهسازی درد و شدت درد در بیماران آرتریت روماتوئید است و میتواند بهعنوان یک درمان مکمل توسط متخصصان و درمانگران مورد استفاده قرار گیرد.