اولویتبندی گزیدارهای آموزشی و مشاورهای دانشگاه به نومتاهلین دانشجو: گامی همسو با قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی، گروه مطالعات تطبیقی در آموزش عالی، مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی، تهران، ایران
doi
10.22034/scs.2022.160835چکیده
قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت دانشگاهها را مکلف نموده تا فعالیتهای آموزشی، پژوهشی و فرهنگی در زمینه تحکیم خانواده و مبتنی بر نقشه مهندسی فرهنگی کشور به دانشجویان ارایه دهند. یکی از موارد در این راستا آموزش و ارتقای مهارتهای ارتباطی به نومتاهلین دانشجو است. آموزشهای مهارتهای ارتباطی و ارتقای چنین مهارتهایی تاثیر قابل توجهی بر رضایتمندی، تحکیم خانواده و خرسندی زندگی مشترک دارد و چنین آموزش-هایی را میتوان از طرق مختلف همچون سخنرانی و نشست، برگزاری کلاسها و دورههای آموزشی، مشاورههای فردی و گروهی ارایه نمود. در این پژوهش، از درخت تصمیمگیری سه سطحی هدف، معیارها، و گزیدارها و تکنیک تحلیل سلسله مراتبی برای اولویتبندی معیارها و گزیدارهای ارایه آموزش و مشاوره مهارتهای ارتباطی به نومتاهلین دانشجو بهره گرفته شد. دادهها از طریق تکمیل 15 پرسشنامه توسط استادان با تجربه رشته مشاوره گردآوری شد و با استفاده از نرمافزار آماری Expert Choice تحلیل گردید. براساس نتایج تحلیل سلسله مراتبی، معیار اثرگذاری (تغییر دانش و مهارت) با وزن نسبی 416/0 نسبت به دیگر معیارها برتری داشت. با تلفیق وزن ها، هفت گزیدار آموزشی و مشاورهای مهارتهای ارتباطی با در نظر گرفتن پنج معیار به ترتیب زیر اولویتبندی گردیدند: (1) برگزاری دورههای آموزشی کوتاه-مدت نظری و عملی، (2) برگزاری کارگاه آموزشی (یک یا دو روزه)، (3) آموزش و مشاوره فردی، (4) برگزاری نشست و سخنرانی حضوری به همراه پرسش و پاسخ، (5) برگزاری وبینار، (6) اردوی فرهنگی آموزشی، و (7) توزیع کتاب و جزوه آموزشی.