تأثیر مرحلة بلوغ و زمان برداشت بر پروتئین قابل‌دسترس علوفة یونجه برای گاوهای شیری

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علومی دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام

2 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه ایلام

3 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه ایلام

4 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه ایلام

5 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه ایلام

doi
10.22059/ijas.2016.59023
چکیده

این آزمایش برای بررسی تأثیر مرحلة بلوغ و زمان برداشت بر ترکیب شیمیایی و محتوای پروتئین قابل‌دسترس علوفة یونجه برای گاوهای شیری انجام شد. علوفة یونجه در دو مرحلة بلوغ (پیش از گلدهی و اوایل گلدهی) و در دو زمان (صبح و عصر) برداشت شد. پروتئین قابل‌دسترس با مدل NRC (2001) و مدل هلندی (DVE/OEB) پیش­بینی شد. در مدل NRC (2001)، علوفة یونجة برداشت‌شده در پیش از گلدهی و عصر، تولید پروتئین میکروبی از انرژی و پروتئین میکروبی قابل‌جذب بالاتر و تعادل پروتئین قابل‌تجزیه در شکمبه پایین­تر داشت (05/0>P). اما محتوای پروتئین قابل سوخت‌وساز (متابولیسم) تحت تأثیر مرحلة بلوغ و زمان برداشت قرار نگرفت (05/0<P). در مدل DVE/OEB، علوفة یونجة برداشت‌شده پیش از گلدهی و عصر، مادة آلی قابل تخمیر، تولید پروتئین میکروبی از مادة آلی و پروتئین میکروبی قابل‌جذب بیشتر و تعادل پروتئین قابل‌تجزیه در شکمبه کمتر داشت (05/0>P). به‌طورکلی، یونجة برداشت‌شده در پیش از گلدهی و عصر پروتئین قابل‌دسترس بیشتری برای گاوهای شیری داشت.