ارزیابی تأثیر باسیلوس سوبتیلیس و لیشنی فرمیس بر عملکرد مرغ های مادر گوشتی تلقیح‌شده با سالمونلا انتریتیدیس

نویسندگان

1 استاد، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، البرز، ایران

2 استادیار، گروه علوم دام و طیور، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت، تهران، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، البرز، ایران

4 استاد، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، البرز، ایران

doi
10.22059/ijas.2016.59024
چکیده

این پژوهش برای ارزیابی تأثیر باسیلوس سوبتیلیس و لیشنی­فرمیس بر عملکرد مرغ­های مادر گوشتی و سلامت دستگاه گوارش نتاج آن‌ها انجام شد. آزمایش در قالب طرح کامل تصادفی به‌صورت فاکتوریل 2×2 با استفاده از 336 قطعه مرغ مادر گوشتی (کاب 500) از سن 22 تا 32 هفتگی با چهار تیمار، هفت تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل: 1) جیرۀ پایه بدون ریزجاندار سلامت‌بخش یا زیست‌یار (پروبیوتیک) و بدون تلقیح سالمونلا انتریتیدیس؛ 2) جیرۀ پایه بدون زیست‌یار و تلقیح دهانی cfu/bird 106×1 و cfu/bird 108×1 سالمونلا انتریتیدیس در هفته­های 26 و 30؛ 3) جیرۀ پایۀ حاوی 4/0 گرم در کیلوگرم زیست‌یار و بدون تلقیح سالمونلا انتریتیدیس؛ 4) جیرۀ پایۀ حاوی 4/0 گرم در کیلوگرم زیست‌یار و تلقیح دهانی cfu/bird106×1 و cfu/bird 108×1 سالمونلا انتریتیدیس در هفته­های 26 و 30 بود. نتایج نشان داد که افزودن زیست‌یار موجب افزایش وزن نسبی زردۀ تخم­مرغ و وزن نسبی کبد شد (05/0>P). تلقیح سالمونلا انتریتیدیس، شمار فولیکول­های زرد بزرگ و فولیکول‌های زرد کوچک را نسبت به گروه کنترل کاهش داد (05/0>P). به‌طورکلی، کاربرد زیست‌یار، نتوانست عملکرد مرغ­هایی را که به سالمونلا آلوده شده بودند، بهبود بخشد.