روند تغییرات کربوهیدراتها و تأثیر نفتالین استیک اسید برعملکرد و تناوب باردهی نارنگی انشوی میاگاوا (Citrus unshiu cv. Miyagawa)
نویسندگان
1 دانشیار بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران
2 استادیار بخش تحقیقات گیاهان زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران
doi
10.22059/ijhs.2021.307872.1832چکیده
به منظور بررسی وضعیت کربوهیدراتها و تأثیرکاربرد نفتالین استیک اسید بر عملکرد و تناوب باردهی نارنگی انشو میاگاوا، دو آزمایش مجزا در یک باغ بارده نارنگی انشو میاگاوا انجام شد. در آزمایش اول، روند تغییرات غلظت کربوهیدراتها (قندهای محلول و نشاسته) در برگ و ریشه درختان مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش دوم در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار به مدت هفت سال انجام شد. تیمارها شامل شاهد؛ محلولپاشی نفتالین استیک اسید با غلظتهای 150، 300 و 400 میلیگرم در لیتر قبل از ریزش فیزیولوژی میوهچهها بودند. نتایج آزمایش اول نشان داد میانگین تغییرات نشاسته و قندهای محلول در برگها و ریشههای فیبری در سال نیاور به ترتیب حدود 3/6 و 34/2 برابر سال آور افزایش یافت. نتایج آزمایش دوم نشان داد مصرف نفتالن استیک اسید در مرحله اول رشد میوه در سالهای پرمحصول، موجب افزایش عملکرد درختان در سالهای کم محصول شد و به تدریج اختلاف عملکرد در سالهای آور و نیاور کاهش یافت. به طوری که تیمار 300 میلیگرم نفتالن استیک اسید در لیتر، بیشترین عملکرد تجمعی و کمترین شاخص تناوب باردهی را داشت. البته همه تیمارهای نفتالین استیک اسید، شاخص تناوب باردهی را بهطور معنیداری نسبت به شاهد کاهش دادند. بنابراین براساس نتایج این آزمایش، برای تعدیل تناوب باردهی مصرف نفتالین استیکاسید با غلظت 300 میلیگرم در لیتر در فاصله زمانی حدودا از 25 روز پس از تمام گل تا حدود 40 روز پس از تمام گل توصیه میشود.