تحلیل ارتباط بین استرس درک شده و دینداری در بین زنان مراجعهکننده به مراکز بهداشت
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات سنجش سلامت، پژوهشکده علوم بهداشتی جهاد دانشگاهی، تهران، ایران.
2 گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4 مرکز تحقیقات سنجش سلامت، پژوهشکده علوم بهداشتی جهاد دانشگاهی، تهران، ایران.
5 گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
6 استاد گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i843.1721چکیده
مقدمه: استرس، واکنشی به فشارهای ادراک شده درونی یا بیرونی است که در صورت شدت بالا، بر جنبههای مختلف زندگی اثر میگذارد. پژوهشها نشان میدهند که باورهای مذهبی از جمله عوامل مؤثر بر سلامت روان افراد بالغ هستند و میتوانند نقش مهمی در کاهش استرس و ارتقاء سازگاری روانی ایفا کنند. از اینرو، با توجه به نقش مؤثر دینداری در مدیریت استرس و جایگاه زنان در خانواده، این مطالعه با هدف تحلیل ارتباط میان استرس ادراکشده و دینداری در زنان انجام شد. روشها: در یک پژوهش مقطعی از نوع توصیفی- تحلیلی، 251 نفر از زنان مراجعهکننده به مراکز بهداشت شهر قاین در سال 1403 از طریق نمونهگیری تصادفی ساده برای شرکت در پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل مشخصات دموگرافیکی و زمینهای و پرسشنامههای استاندارد جهت سنجش استرس ادراک شده و دینداری بود. دادهها با بهکارگیری آمارهای توصیفی و آزمون رگرسیون لجستیک، تحلیل شدند. یافتهها: هر دو متغیر استرس درک شده و دینداری، در سطح متوسطی قرار داشتند. طبق نتایج حاصل از رگرسیون لجستیک چندگانه، تنها متغیر دینداری عامل مؤثر بر استرس درک شده زنان بود، به طوری که هر چه افراد دیندارتر بودند، شانس نداشتن استرس در آنها فقط 2 درصد کمتر بود. نتیجهگیری: دینداری با کاهش استرس درک شده در زنان ارتباط معنادار داشت، هر چند این رابطه ضعیف بود. عوامل فرهنگی، نقشهای اجتماعی و سبک زندگی میتوانند در این ارتباط نقش میانجی داشته باشند. توجه به ابعاد معنوی در کنار سایر عوامل روانی و اجتماعی در برنامههای ارتقای سلامت روان زنان توصیه میشود.