فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: پیری با فرسودگی دستگاه ایمنی همراه است. این مطالعه، اثرات کپسایسین و تمرین شنا را بر بیومارکرهای این فرایند در موش‌های نر مسن بررسی نمود. روش‌ها: تعداد 24 سر موش نر مسن نژاد ویستار (۲۱ ماهه) به‌طور تصادفی در چهار گروه (6 = n) قرار گرفتند : کنترل، کپسایسین (۵ میلی‌گرم/ کیلوگرم/روز)، تمرین همزمان شنا و گروه ترکیبی (کپسایسین + تمرین). یک پروتکل تمرینی پیشرونده‌ی ۱۰ هفته‌ای شنا (به‌صورت تناوبی-هوازی) اجرا شد. سطوح سرمی اینترلوکین-۶ (IL-6) و فاکتور نکروز تومور آلفا (TNF-α) و همچنین سطوح مالون‌دی‌آلدئید (MDA) در سرم و بافت تیموس با استفاده از الایزا اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آنالیز واریانس (ANOVA) و به دنبال آن آزمون Shapiro-Wilk تحلیل شدند. یافته‌ها: تمام گروه‌های مداخله، کاهش معنی‌داری در افزایش وزن بدن، سطوح سرمی IL-6، TNF-α و سطوح MDA تیموس در مقایسه با گروه کنترل نشان دادند (0/05 > P). کاهش این بیومارکرها در گروه ترکیبی، به‌طور معنی‌داری بیشتر از هر یک از مداخلات به تنهایی بود که حاکی از یک اثر هم‌افزایی است (0/05 > P).  نتیجه‌گیری: تجویز همزمان کپسایسین و تمرین شنا، به‌طور هم‌افزایی باعث تضعیف نشانگرهای کلیدی التهابی و استرس اکسیداتیو مرتبط با ایمونوسنسنس (Immunosenescence) در موش‌های مسن می‌شود. این رویکرد ترکیبی غیردارویی ممکن است به عنوان یک راهبرد مؤثر برای کاهش اختلال عملکرد ایمنی وابسته به سن و ترویج سالمندی سالم مطرح باشد. مطالعات بیشتر برای روشن‌سازی مکانیسم‌های مولکولی زیربنایی و ارزیابی پتانسیل ترجمه‌ای آن ضروری است.