تاثیر سطوح مختلف ورمی‌کمپوست بر عملکرد گل و اجزای آن در ژنوتیپ‌های گل محمدی ‏(‏Rosa damascena Mill‏) در استان گلستان

نویسندگان

1 دکتری زراعت ، موسسه آموزش و ترویج، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

2 کارشناس ارشد جنگلداری، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ‏ترویج کشاورزی، گرگان، ایران

3 استادیار، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ‏گرگان، ایران

4 کارشناس ارشد جنگلداری، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ‏ترویج کشاورزی، گرگان، ایران

doi
10.22059/ijhs.2021.315279.1886
چکیده

 به­منظور بررسی تاثیر ورمی‌کمپوست بر عملکرد گل و اجزای آن در ژنوتیپ­های گل محمدی، آزمایشی بصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گلستان در سال­های 1399-1397 اجرا گردید. در این طرح عامل اول ورمی‌کمپوست در سه سطح (صفر، 5 و10 تن در هکتار) و عامل دوم ژنوتیپ­های گل محمدی در چهار سطح (کاشان، سمنان، آذربایجان غربی و گلستان) بودند. در این آزمایش ارتفاع متوسط پایه، تعداد گل در پایه، قطر گل، وزن گل تازه در ­پایه، وزن گل خشک در پایه، عملکرد گل تازه و عملکرد گل خشک برای هر تیمار اندازه‌گیری شدند. نتایج نشان داد در بین ترکیب­های تیمار‌ی از نظر تمامی صفات مورد مطالعه تفاوت معنی‌داری در سطح احتمال یک درصد وجود داشت. بیشترین ارتفاع متوسط بوته، بیشترین تعداد گل در بوته، بیشترین قطر گل، بیشترین عملکرد گل تازه و عملکرد گل خشک، در تمامی ژنوتیپ­ها در حالت کاربرد حداکثر ورمی‌کمپوست (ده تن در هکتار) حاصل گردید. از نظر عملکرد گل، ژنوتیپ کاشان با عمکرد گل تازه 35/2319 کیلوگرم در هکتار و عملکرد گل خشک 22/651 کیلوگرم در هکتار دارای بیشترین و ژنوتیپ گلستان با عملکرد گل تازه 16/1317کیلوگرم در هکتار و عملکرد گل خشک 23/452 کیلوگرم در هکتار کمترین عملکرد گل را داشتند. همچنین ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﻲ بین برخی صفات کمی در این آزﻣﺎﻳﺶ ﻧﺸﺎن داد ﻋﻤﻠﻜﺮد گل خشک در ﻫﻜﺘـﺎر راﺑﻄـﻪ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ و بالایی با تعداد گل در پایه (95/0=r) و عملکرد تازه گل (96/0=r) داشت.