تأثیر منابع مختلف زیست‌یاری بر عملکرد و برخی فراسنجه های خونی بزغاله های بومی

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکدۀ دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

2 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

3 استادیار گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

doi
10.22059/ijas.2016.59036
چکیده

در این پژوهش به­منظور بررسی تأثیر منابع مختلف ریزاندامگان سلامت‌بخش (Probiotics) یا زیست‌یار بر عملکرد پروار و برخی فراسنجه­های خونی بزغاله­های بومی در حال رشد، ­­از 24 رأس بزغالۀ بومی با میانگین وزنی 6/0±19 کیلوگرم و سن 10±120 روز در قالب یک طرح کامل تصادفی با چهار تیمار و شش تکرار استفاده شد. بزغاله­ها پس از طی دو هفته دورۀ عادت‌پذیری به جایگاه­های انفرادی و جیرۀ پایه، به مدت 74 روز با جیره­های آزمایشی تغذیه شدند. تیمارها شامل: 1- گروه شاهد تغذیه‌شده با جیرۀ پایه بدون مادۀ افزودنی، 2- گروه تغذیه‌شده با جیرۀ پایه و 1 گرم در روز زیست‌یار با نام تجاری پروتکسین، 3- گروه تغذیه‌شده با جیرۀ پایه و دو گرم مخمر با نام تجاری لووسل اس- سی2 و 4- گروه تغذیه‌شده با جیرۀ پایه و ترکیب 1 گرم مخمر لووسل اس- سی2 و 5/0 گرم پروتکسین. نمونه­­گیری از خوراک مصرفی و خون برای تعیین برخی فراسنجه­ها انجام شد. خوراک مصرفی و تغییرپذیری وزن به‌صورت روزانه محاسبه شد. نتایج نشان داد که مصرف زیست­‌یارها تأثیر معنی­داری بر افزایش وزن روزانه و وزن نهایی، ضریب تبدیل غذایی و همچنین نیتروژن اوره­ای، پروتئین کل و گلوبولین خون نسبت به گروه شاهد نداشت (05/0<P). تیمار دریافت‌کنندۀ پروتکسین (تیمار 2) بیشترین غلظت گلوکز، آلبومین، تری­گلیسیرید و کلسترول نسبت به دیگر تیمارها را داشت (05/0>P).