تأثیر شاخص دما- رطوبت در دو فصل تابستان و زمستان بر عملکرد برخی از ویژگیهای تولیدمثلی گاوهای شیردۀ پرتولید
نویسندگان
1 استاد، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
2 استاد، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
3 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
4 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
5 دانشجوی دکترای، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه لرستان
doi
10.22059/ijas.2016.59037چکیده
هدف از این پژوهش بررسی فراسنجههای مرتبط با عملکرد تولیدمثلی و تغییرپذیری غلظت پروژسترون خون گاوهای شیردۀ پرتولید (2 ±39 کیلوگرم در روز) پس از تلقیح مصنوعی، در دو فصل تابستان و زمستان بود. برای این منظور 270 رأس گاوشیری هلشتاین در سه گاوداری بزرگ انتخاب شدند. خونگیری از گاوها در روز تلقیح مصنوعی و به فاصلۀ هفت، ده و چهارده روز پس از تلقیح مصنوعی انجام شد. شاخص دما- رطوبت بر پایۀ یکی از شاخصهای استاندارد پیشنهادی محاسبه شد (Dikmen & Hansen, 2009). نتایج نشان داد، بیشترین شاخص دما-رطوبت (THI) در فصل تابستان و زمستان به ترتیب 35/77 و 47/57 بود. نرخ آبستنی در گاوهای تلقیحشده در فصل زمستان بهطور معنیداری (01/0>P) بیشتر از گاوهای تلقیحشده در فصل تابستان بود و اثر شکم زایش بر نرخ آبستنی در هر دو فصل معنیدار (01/0>P) شد. روزهای باز (18/101 در مقابل 70/165) و شمار تلقیح به ازای هر آبستنی (05/2 در مقابل 48/3) در گاوهای تلقیحشده در زمستان نسبت به گاوهای تلقیحشده در تابستان بهطور معنیداری کمتر (01/0>P) بود. غلظت پروژسترون سرم خون گاوهای تلقیحشده در فصل زمستان، در روز چهاردهم پس از تلقیح بهطور معنیداری (01/0> P) بیشتر از گاوهای تلقیحشده در فصل تابستان بود. نتیجه گرفته شد که تنش گرمایی تابستان در منطقۀ مرکزی ایران عملکرد تولیدمثلی گاوهای شیرده را بهطور معنیداری تحت تأثیر قرار میدهد.