بررسی ارتباط عفونت دستگاه ادراری در سه ماههی اول و دوم بارداری با بروز پرهاکلامپسی: یک مطالعهی مورد- شاهدی
نویسندگان
1 استادیار گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی ، بجنورد، ایران
2 استاد، گروه فیزیولوژی و فارماکولوژی، دانشکدهی پزشکی، مرکز تحقیفات فرآوردههای طبیعی و گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران
3 پزشکی عمومی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i842.1673چکیده
مقدمه: پرهاکلامپسی، از شایعترین و جدیترین عوارض بارداری محسوب میشود که نقش مهمی در مرگ و میر مادران دارد. عفونتهای دستگاه ادراری نیز از جمله شایعترین عفونتها در دوران بارداری هستند که ممکن است در بروز پرهاکلامپسی نقش داشته باشند. هدف این مطالعه، تعیین رابطه بین عفونتهای دستگاه ادراری در سه ماههی اول و دوم بارداری با بروز پرهاکلامپسی میباشد.روشها: این مطالعه از نوع مورد- شاهدی بود که در سال1403 در بیمارستان بنتالهدی شهر بجنورد انجام شد. 102 زن باردار با تشخیص پرهاکلامپسی (فشارخون بالای 90/140و پروتئین آوری مثبت بعد از هفتهی 20 بارداری) (گروه مورد) و 102 زن باردار بدون پرهاکلامپسی (گروه شاهد) به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. دادهها از طریق بررسی پروندهی مادران و پرسشنامهی دموگرافیک و بالینی جمعآوری شد. آزمونهای آماری Chi-square، Independent Sample T-test جهت تحلیل دادهها استفاده شد.یافتهها: بررسیها نشان داد که شیوع عفونت دستگاه ادراری (Urinary tract infections) UTI در سه ماههی اول بارداری در گروه پرهاکلامپسی بهطور معنیداری بیشتر از گروه شاهد بود (041/0 = P). با این حال، در سه ماههی دوم بارداری، اختلاف معنیداری از نظر شیوع UTI بین دو گروه مشاهده نشد. همچنین در مواردی که عفونت دستگاه ادراری در هردو سه ماههی اول و دوم وجود داشت، احتمال ابتلا به پرهاکلامپسی بهطور معناداری افزایش یافت (046/0 = P). مقایسه شاخصهای آزمایشگاهی نیز نشان داد که سطح گلبولهای سفید خون در زمان بستری در گروه پرهاکلامپسی بهطور معناداری بالاتر از گروه شاهد بود (003/0 = P).نتیجهگیری: نتایج مطالعهی حاضر نشاندهندهی ارتباط معنادار بین عفونت دستگاه ادراری در اوایل بارداری با بروز پرهاکلامپسی است. لذا غربالگری،تشخیص و درمان بهموقع عفونتهای ادراری در دوران بارداری میتواند بهعنوان یک راهکار مؤثر در پیشگیری از پرهاکلامپسی مدنظر قرار گیرد.