فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: آسیب‌های همسترینگ و دردهای ناحیه‌ی کمری، از شایع‌ترین اختلالات اسکلتی‌ـ‌ عضلانی ورزشکاران با نرخ عود بالا هستند. با این‌حال، تعامل بیومکانیکی این آسیب‌های هم‌زمان بر الگوهای بارگذاری اندام تحتانی در شرایط غیرقابل ‌پیش‌بینی کمتر بررسی شده است. هدف این پژوهش، مقایسه‌ی دامنه‌ی نیروهای عکس‌العمل زمین در مؤلفه‌های عمودی، برشی و گشتاور آزاد بین ورزشکاران دارای آسیب هم‌زمان و افراد سالم طی مانور تغییر مسیر ناگهانی بود.روش‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی‌-‌ مقایسه‌ای، ۴۰ ورزشکار مرد (۲۰ نفر با سابقه آسیب هم‌زمان همسترینگ و کمردرد و ۲۰ نفر سالم همسان‌سازی شده) شرکت کردند. آزمودنی‌ها مانور تغییر مسیر ناگهانی را با سرعت کنترل‌شده حدود ۴ متر بر ثانیه روی صفحه نیرو اجرا کردند. اوج نیروهای برشی، عمودی و گشتاور آزاد استخراج، نسبت به وزن بدن نرمال‌سازی و با آزمون t مستقل و اندازه اثر Hedges’ g تحلیل شد.یافته‌ها: در پای آسیب‌دیده، نیروی برشی داخلی- ‌خارجی در لحظه برخورد پاشنه در گروه آسیب‌دیده به طور معناداری بیشتر از گروه سالم بود (P = 0/001 ،g = 1/53). همچنین نیروی عمودی برخورد (P = 0/004 ،g = 0/98)، نیروی عمودی فعال (P = 0/030 ،g = 0/71) و حداقل گشتاور آزاد (P = 0/038 ،g = 0/68) افزایش معنادار نشان دادند. در پای سالم، تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (P> 0/05).نتیجه‌گیری: ورزشکاران دارای آسیب هم‌زمان همسترینگ–ناحیه‌ی کمری در تکالیف ناگهانی، کنترل ضعیف‌تری در جذب شوک‌های عمودی و نیروهای برشی نشان می‌دهند. اندازه اثرهای بزرگ حاکی از اهمیت بالینی این یافته‌ها و احتمال به‌کارگیری راهبرد حرکتی سفت ناشی از نقص کنترل عصبی‌- عضلانی زنجیره کینتیک است؛ بنابراین، برنامه‌های بازتوانی باید بر بهبود جذب نیرو در شرایط غیرقابل‌پیش‌بینی تمرکز کنند.