کم تحرکی و کمردرد؛ ضرورت توجه به راهبردهای پیشگیرانه

نویسندگان

1 متخصص، گروه طب فیزیکی و توانبخشی، دانشکده‌ی پزشکی، مرکز تحقیقات رشد و نمو کودکان، پژوهشکده پیشگیری اولیه از بیماری‌های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 استاد، گروه کودکان، دانشکده‌ی پزشکی، مرکز تحقیقات رشد و نمو کودکان، پژوهشکده پیشگیری اولیه از بیماری‌های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.48305/jims.v43.i841.1599
چکیده

مقدمه: در یک مطالعه‌ی مروری سیستماتیک و متاآنالیز، ارتباط معناداری بین کم تحرکی و افزایش خطر کمردرد در هر دو گروه بزرگسالان و کودکان گزارش شد. عوامل دیگری مانند نشستن طولانی‌مدت، رانندگی، تماشای تلویزیون و استفاده از رایانه یا تلفن همراه نیز به عنوان عوامل خطر شناسایی شدند. همچنین عواملی مانند چاقی و مصرف سیگار به‌طور مستقل با افزایش خطر کمردرد همراه بودند.کم‌تحرکی به عنوان یک عامل خطر قابل اصلاح، نقش مهمی در افزایش شیوع کمردرد ایفا می‌کند. جمع‌بندی یافته‌های علمی نشان می‌دهد که تغییر سبک زندگی و کاهش زمان نشستن می‌تواند تاثیر قابل توجهی در پیشگیری از کمردرد داشته باشد. با این حال، برای دستیابی به نتایج مطلوب، همکاری بین بخش‌های مختلف از جمله سیستم‌های بهداشتی، محیط‌های کاری و آموزشی ضروری است. طراحی برنامه‌های آموزشی، ایجاد محیط‌های کاری پویا و تشویق به فعالیت بدنی منظم از جمله راهکارهایی هستند که می‌توانند به کاهش بار ناشی از کمردرد کمک کنند. توجه به این توصیه‌ها می‌تواند سلامت ستون فقرات و کیفیت زندگی افراد را در بلندمدت بهبود بخشد.