اثر تنش شوری بر ویژگیهای رشدی، مقدار سدیم و کلر برگ قلمههای ریشهدار شده تعدادی از ارقام انار در منطقه اصفهان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، پردیس دانشگاهی، دانشگاه گیلان، ایران
2 استادیار بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان
3 استاد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
4 استادیار بخش تحقیقات علوم زراعی باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان
doi
10.22059/ijhs.2019.260896.1464چکیده
در این پژوهش، تاثیر غلظتهای مختلف کلریدسدیم (شاهد، 3، 6، 9 و 12 دسیزیمنس برمتر) بر برخی ویژگیهای رشدی و مقدار کلر و سدیم برگ نهالهای هشت رقم انار (ملس ساوه، ملس اصفهان، رباب قرمز شیراز، گبری یزد، گبری ترش یزد، زاغ سفید یزد، زاغ ترش یزد و ملس طوق پیشوا) بررسی شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. ویژگیهای رشدی و مقدار سدیم و کلر برگ در پایان آزمایش اندازهگیری شدند. با افزایش میزان شوری، ارتفاع و قطر گیاه، تعداد شاخهها و شاخصکلروفیل برگ کاهش، اما نکروزه برگ، ریزش برگ و کلر و سدیم برگ افزایش یافت. شوری آب تا 3 دسیزیمنسبرمتر باعث افزایش جزئی وزنتر و خشک شاخساره شد، اما بالاتر از آن باعث کاهش آنها گردید. کمترین کاهش ارتفاع نهال در رقم ملس طوق پیشوا، رباب قرمز شیراز و گبری یزد بود. در شوری 6 و 12 دسیزیمنسبرمتر رقمهای زاغ سفیدیزد و گبرییزد کمترین ریزش برگ داشتند. در شوری6 دسیزیمنس بر متر رقمهای زاغ سفید یزد و ملس اصفهان کمترین میزان نکروز را نشان دادند. در شوری 9و 12 دسیزیمنسبرمتر رقمهای ملس ساوه و رباب قرمز شیراز به ترتیب بیشترین نکروز برگ را نسبت به شاهد نشان دادند. در شوری 6 و 12 دسیزیمنسبرمتر رقمهای گبری ترش یزد و ملس اصفهان به ترتیب کمترین کاهش شاخص کلروفیل برگ را نسبت به شاهد نشان دادند. کمترین مقدار تجمع یونهای کلر و سدیم برگ در شوری12 دسیزیمنسبرمتر در رقمهای ملس طوق پیشوا و زاغ سفید یزد مشاهده شد.