تأثیر سطوح مختلف پروتئین خام در دوره پابهماه کوتاهشده بر سلامت و تولید شیر گاوهای هلشتاین
نویسندگان
1 استاد، تغذیة دام، دانشگاه زنجان
2 دانشآموختة کارشناسی ارشد تغذیة دام، دانشگاه زنجان
3 دانشجوی دکتری تغذیة دام، دانشگاه زنجان
4 دانشجوی دکتری تغذیة دام، دانشگاه زنجان
doi
10.22059/ijas.2017.61675چکیده
این پژوهش برای ارزیابی تأثیر سطح پروتئین خام (CP) بر مادة خشک مصرفی (DMI) پیش از زایش، توان تولیدی و سلامت گاوهای تازهزا انجام شد. بیست رأس گاو هلشتاین چند بار زایش بهطور تصادفی به دو تیمار اختصاص یافتند. تیمار 1 شامل: 13 درصد پروتئین خام (تیمار شاهد) و تیمار 2 شامل 16 درصد پروتئین خام بود. جیرهها ازلحاظ انرژی خالص شیردهی یکسان بودند و برای افزایش سطوح CP در جیرهها از منابع عبوری استفاده شد. خوراک مصرفی پیش از زایش برای تیمار آزمایشی بهطور معنیداری بالاتر از تیمار شاهد بود (05/0P<). تولید شیر خام، شیر تصحیحشده بر پایة 4 درصد چربی و ترکیبات شیر مانند مقدار چربی و لاکتوز در تیمار آزمایشی بالاتر از تیمار شاهد بود (05/0P<)، اما شمار یاختههای پیکری شیر در تیمار آزمایشی نسبت به شاهد گرایش به کاهش داشت (06/0=P). در دورة پس از زایش، نیتروژن اورهای خون بهطور معنیداری در تیمار آزمایشی افزایش یافت. غلظت بتا- هیدروکسی بوتیرات و درصد بروز کتوزیس تحت درمانگاهی بهطور معنیداری در تیمار آزمایشی نسبت به تیمار شاهد کاهش یافت (0001/0P<). غلظت فسفر سرم نیز در تیمار آزمایشی بهطور معنیداری کاهش یافت (05/0P<). درصد بروز کمی فسفات خون (هیپوفسفاتمی) و کمی منیزیم خون (هیپومنیزیمی) در تیمار آزمایشی در مقایسه با شاهد افزایش معنیداری داشت (05/0P<). تغییرات امتیاز وضعیت بدنی تفاوت معنیداری بین تیمارها نداشت. درمجموع، نتایج این پژوهش نشان داد که افزایش پروتئین خام با منابع عبوری در دورة پابهماه کوتاهشدة DMI پیش از زایش و تولید شیر پس از زایش را افزایش و درصد بروز کتوزیس را کاهش داد.