بررسی آگاهی و نگرش دانشجویان بالینی دندانپزشکی از کاربردهای هوش مصنوعی در دندانپزشکی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای عمومی، رشتهی دندانپزشکی، دانشکدهی دندانپزشکی تبریز، تبریز، ایران
2 استادیار، بیماریهای دهان، فک و صورت، دانشکدهی دندانپزشکی تبریز، تبریز، ایران
3 پزشک عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، تبریز، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i841.1626چکیده
مقدمه: استفاده از فناوریهای پیشرفته در دندانپزشکی میتواند بهطور قابلتوجهی مراقبت از بیمار را بهبود بخشد. مطالعهی حاضر با هدف بررسی آگاهی و نگرش دانشجویان بالینی دندانپزشکی تبریز از کاربردهای هوش مصنوعی در دندانپزشکی انجام شد.روشها: در این مطالعهی مقطعی، از بین دانشجویان دندانپزشکی دورههای عمومی دانشگاه علوم پزشکی تبریز در سال 1403، تعداد 280 دانشجو بطور تصادفی و در دسترس انتخاب شدند. پرسشنامه آگاهی و نگرش در مورد کاربردهای هوش مصنوعی در دندانپزشکی به آنها تحویل و پاسخنامهی مذکور در همان روز دریافت گردید. پس از گردآوری پرسشنامهها، نمرات آگاهی، نگرش تعیین شد. پرسشنامه در 3 بخش اطلاعات دموگرافیک (ترم تحصیلی و جنسیت، سن)، بخش دوم شامل سؤالات آگاهی (15 سؤال) و بخش سوم سؤالات نگرش (10 سؤال) تهیه شد. روایی و پایایی آن تعیین گردید. دادهها توسط آزمون Mann-Whitney U، Kruskal Wallis و Chi-square تحلیل شد. سطح معنیداری ارتباط آماری 05/0 در نظر گرفته شد.یافتهها: میانگین آگاهی دانشجویان دندانپزشکی از کاربردهای هوش مصنوعی در دندانپزشکی برابر با 03/2 ± 26/9 (از حداکثر نمرهی قابل کسب 15) بود. 1/12 درصد از دانشجویان در سطح آگاهی ضعیف، 5/72 درصد آگاهی متوسط و 4/15 درصد آگاهی خوب داشتند. میانگین نگرش دانشجویان برابر با 60/0 ± 78/3 بود. 2/3 درصد از دانشجویان نگرش منفی نسبت به کاربردهای هوش مصنوعی در دندانپزشکی داشتند، 4/50 درصد نگرش متوسط و 4/46 درصد نگرش مثبتی را نشان دادند. میزان آگاهی و نگرش تفاوت معنیداری بر اساس جنسیت دانشجویان نشان نداد. میزان آگاهی در دانشجویان ترمهای 11 و 12 بطور معنیداری بیشتر از سایر دانشجویان بود (05/0 >P ). ولی میزان نگرش دانشجویان اختلاف معنیداری بر اساس ترمهای تحصیلی نشان نداد.نتیجهگیری: آگاهی دانشجویان از کاربردهای هوش مصنوعی در دندانپزشکی در سطح متوسط گزارش شد.