فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تأثیر کشت توأم ذرت شیرین و بامیه بر شاخص­های رشد و عملکرد خیار، در سال زراعی ۱۳93-۱۳92 در شهرستان روانسر از توابع کرمانشاه در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار مورد آزمایش قرار گرفت. تیمارها شامل: کشت خالص خیار (۱۰۰ درصد خیار)، کشت توأم خیار و ذرت (75 درصد خیار + 25 درصد ذرت، 50 درصد خیار + 50 درصد ذرت، 25 درصد خیار + 75 درصد ذرت) و کشت توأم خیار و بامیه (75 درصد خیار + 25 درصد بامیه،  درصد خیار + 50 درصد بامیه، 25 درصد خیار + 75 درصد بامیه) بود. در میان تیمارهای مختلف، بیشترین طول ساقه (276 سانتی­متر)، حداکثر تعداد میوه در بوته (33/44) و بیشترین عملکرد میوه (41344 کیلوگرم در هکتار) در تیمار با ترکیب کشت 25 درصد خیار + 75 درصد ذرت به دست آمد. بیشترین تعداد شاخه جانبی نیز (6 شاخه در بوته) از ترکیب کشت 25 درصد خیار + 75 درصد بامیه ثبت شد. بر اساس نتایج بدست آمده، نسبت برابری زمین (LER) در ترکیب کشت توأم، بیشتر از 1 بود، به نحوی که بیشترین LER کل (24/1) در تیمار با ترکیب کشت 75 درصد خیار + 25درصد ذرت، حاصل گردید. سودمندی اقتصادی کشت توأم در هکتار تحت تاثیر تیمار ها با ترکیب­های مختلف کشت قرار گرفت، به نحوی که بیشترین سودمندی اقتصادی کشت توأم در تیمار با ترکیب کشت 25 درصد خیار + 75 درصد ذرت بدست آمد. کمترین سودمندی اقتصادی کشت توأم در تیمار با ترکیب کشت 25 درصد خیار + 75 درصد بامیه بدست آمد، که از کشت خالص نیز کمتر بود.