بررسی مقایسهای اثر ملاتونین و کو آنزیم Q10 بر پیامدهای کلینیکی متعاقب اعمال جراحی پیوند عروق کرونر
نویسندگان
1 استاد، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار، گروه جراحی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
3 دکترای تخصصی، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استاد، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 دانشیار، گروه جراحی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.48305/jims.v43.i840.1543چکیده
مقدمه: مطالعهی حاضر با هدف مقایسهی اثر ملاتونین و کو آنزیم Q10 بر پیامدهای کلینیکی متعاقب اعمال جراحی پیوند عروق کرونر انجام گرفت.روشها: در این مطالعهی کارآزمایی بالینی، 90 بیمار کاندید عمل جراحی بای پس کرونر در سه گروه 30 نفره توزیع شده در گروه اول 20 میلیگرم ملاتونین و دارونما بصورت خوراکی در شب قبل و دو ساعت قبل عمل، در گروه دوم 150 میلیگرم Q10 و دارونما در شب قبل و دو ساعت قبل عمل و در گروه سوم در شب قبل عمل و دو ساعت قبل عمل دارونمای خوراکی تجویز شده و پارامترهای همودینامیک، مصرف اینوتروپ، سطح هموگلوبین، اوره و کراتینین سرم و سطح فاکتورهای التهابی در سه گروه ارزیابی و مقایسه شد.یافتهها: فراوانی مصرف اینوتروپ در گروه ملاتونین 13 مورد (43/3 درصد) در گروه Q10 18 مورد (60 درصد) و در گروه شاهد23 مورد (82/1 درصد) بوده و اختلاف سه گروه تفاوت معنیدار بود (0/01 = P). میانگین سطح CPK-MB در گروه ملاتونین 64/76 ± 279/25، در گروه Q10 40/1 ± 193/37 و در گروه شاهد 61/46 ±453/21 بوده و اختلاف سه گروه معنیدار بود (0/004 = P).نتیجهگیری: تجویز ملاتونین و Q10 قبل از عمل جراحی بایپس کرونر سبب کاهش سطح فاکتورهای التهابی بعد از عمل میگردد. در عین حال به نظر میرسد تجویز ملاتونین نسبت به کوانزیم Q10 به جهت ایجاد آرام بخشی و ثبات بیشتر در فشارخون بیماران، ارجح باشد.