برهمکنش محلول‌پاشی سدیم‌نیتروپروساید و نانوپتاسیم بر ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی و ظرفیت ‏آنتی‌اکسیدانی میوه توت‌فرنگی رقم کامارزا

نویسندگان

1 استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

3 استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

4 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.22059/ijhs.2020.302096.1798
چکیده

استفاده از تیمارهایی از جمله نانوکودها و شبه­هورمون­ها در کشت­های بدون خاک از عوامل مهم تاثیرگذار در کمیت و کیفیت محصولات باغی می­باشند. به منظور بررسی برهمکنش نانوپتاسیم (صفر، 1، 2 و 3 گرم­ در لیتر) و سدیم­نیتروپروساید (صفر، 200، 400 و 600 میکرومول در لیتر) بر گیاه توت­فرنگی رقم کامارزا در سیستم کشت بدون خاک، آزمایشی به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی انجام شد. نتایج نشان داد همه خصوصیات مورفولوژیک از جمله تعداد میوه، طول و قطر میوه و وزن میوه از لحاظ آماری، تفاوت معنی­داری با نمونه­های شاهد داشتند. بیشترین تعداد، طول و وزن میوه در تیمار 400 میکرومول در لیتر سدیم­نیتروپروساید و 1 گرم­ در­ لیتر نانوپتاسیم مشاهده شد. نتایج نشان داد تمامی خصوصیات فیتوشیمیایی و فعالیت­های آنتی­اکسیدانی و آنزیمی از لحاظ آماری در سطح احتمال یک درصد دارای تفاوت معنی­داری با نمونه ­های شاهد بودند. بیشترین میزان فنل کل در تیمار ترکیبی (2 گرم بر لیتر نانوپتاسیم و 400 میکرومول­ در لیتر سدیم­نیتروپروساید) مشاهده گردید و بیشترین میزان فعالیت آنزیم PAL نیز مربوط به تیمار ترکیبی (3 گرم در لیتر نانوپتاسیم و 600 میکرومول در لیتر سدیم­نیتروپروساید) بود. به­طور کلی نتایج مطالعه حاضر نشان داد تیمار نانوپتاسیم و سدیم­نیتروپروساید می­تواند کمیت، کیفیت و بازار­پسندی میوه توت­فرنگی را به طور قابل ملاحظه­ای افزایش دهد.