شناسایی عوامل باکتریایی و الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی در عفونت خون کودکان در بیمارستان حکیم تهران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکدهی علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2 دکتری تخصصی باکتریشناسی پزشکی، گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
4 دانشیار، گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکدهی علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i840.1577چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: عفونتهای جریان خون از جمله عفونتهای بیمارستانی خطرناک با مرگومیر بالا در کودکان، بهویژه نوزادان، هستند. مقاومت آنتیبیوتیکی به عنوان یک چالش جهانی، مدیریت این عفونتها را پیچیدهتر کرده است. این مطالعه با هدف بررسی شیوع و الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی باکتریهای جدا شده از کشت خون کودکان انجام شد. روشها: این مطالعهی مقطعی- توصیفی در بیمارستان حکیم تهران روی ۱۱۲۰۸ نمونه کشت خون کودکان ۱ روزه تا ۱۵ ساله انجام شد. نمونهها با روش استاندارد کشت خون و آزمونهای بیوشیمیایی شناسایی شدند. حساسیت آنتیبیوتیکی با روش کربی-بائر و بر اساس دستورالعملهای مؤسسه استانداردهای بالینی و آزمایشگاهی CLSI ارزیابی شد. یافتهها: از ۴۷۸ کشت مثبت (4/3 درصد)، ۵۴ درصد باکتریهای گرممنفی (شامل سودوموناس، کلبسیلا و استنوتروفوموناس مالتوفیلیا)، 34/5 درصد گرممثبت (عمدتاً استافیلوکوکها و انتروکوکها) و 12/3 درصد گونههای کاندیدا بودند. مقاومت بالا در گرممنفیها به سفالوسپورینهای نسل سوم (۹۷-۱۰۰ درصد) و آمپیسیلین-سولباکتام (۳/۹۸ درصد) مشاهده شد. کوتریموکسازول و لووفلوکساسین موثرترین آنتیبیوتیکها بودند. در گرممثبتها، مقاومت به پنیسیلین (۱۰۰ درصد) و اریترومایسین (۸۵ درصد) شایع بود، اما لینزولاید حساسیت بالایی (۳/۹۷ درصد) داشتند. نتیجهگیری: شیوع بالای مقاومت آنتیبیوتیکی در عفونتهای خونی کودکان، ضرورت تجویز هدفمند آنتیبیوتیکها بر اساس نتایج آزمایشهای حساسیتسنجی و اجرای برنامههای کنترل عفونت را نشان میدهد..