تأثیر افزودن مکمل روی - متیونین و روی - گلیسین به جیره غذایی بر عملکرد و ایمنی جوجه‌های گوشتی

نویسندگان

1 سازمان تحقیقات

2 سازمان تحقیقات، ترویج و آموزش کشاورزی، موششه تحقیقات علوم دامی ایران

3 موسسه تحقیقات علوم دامی، تخصص: تغذیه طیور

4 سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، موسسه تحقیقات علوم دامی

5 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد علوم طیور دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.22059/jap.2018.232949.623187
چکیده

تأثیر دو منبع آلی عنصر روی بر عملکرد و سیستم ایمنی جوجه­های گوشتی با استفاده از 750 قطعه جوجه گوشتی سویه آرین  در یک آزمایش فاکتوریل 3×2 این آزمایش شامل دو نوع منبع عنصر روی (روی - گلیسین و روی - متیونین) و سه سطح مختلف روی (40، 80 و 120 میلی‌گرم بر کیلوگرم جیره) در قالب طرح کاملاً تصادفی  با شش تیمار و درپنج تکرار بررسی شد. وزن زنده و خوراک مصرفی به‌صورت هفتگی اندازه گیری و ضریب تبدیل محاسبه شد. در پایان دوره پرورش خون‌گیری به‌عمل‌آمده و عیار تولید پادتن علیه گلبول قرمز گوسفندی، ویروس بیماری نیوکاسل و شمارش تفریقی گلبول‌های سفید انجام شد. استفاده از منبع روی - متیونین در مقایسه با روی - گلیسین سبب بهبود معنی‌دار وزن زنده (42 روزگی)، خوراک مصرفی (یک تا 28 روزگی) و ضریب تبدیل خوراک (یک تا 14 روزگی) شد (05/0P<)، ولی بر شاخص تولید و درصد ماندگاری در کل دوره اثر نداشت. عیار پادتن علیه گلبول قرمز گوسفندی هنگام استفاده از سطح 80 میلی‌گرم در کیلوگرم روی در جیره به‌طور معنی‌داری بیشتر از سایر سطوح روی بود (05/0P<). افزودن روی - متیونین به جیره در مقایسه با روی - گلیسین، عملکرد جوجه‌های گوشتی را بهبود داد (05/0P<). تقویت پاسخ‌های ایمنی با افزودن 80 میلی­گرم مکمل روی آلی به جیره مشاهده شد. براساس نتایج این تحقیق، استفاده از فرم روی - متیونین  نسبت به فرم روی - گلیسین اثرات بهتری بر عملکرد جوجه­های گوشتی دارد و استفاده از آن به عنوان یک منبع روی توصیه می شود.