تغییرات برخی شاخصهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی آلو رقم خاکی (Prunus salicina cv. Flavor supreme pluot) در طی انبارمانی با دو دمای مختلف تحت تأثیر محلول پاشی پیش از برداشت سالیسیلیکاسید و آهن
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 مربی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 دانشیار، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
5 استاد، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/ijhs.2019.278214.1620چکیده
جهت بررسی شاخصهای بیوشیمیایی آلو رقم خاکی در طی انبارمانی، آزمایشی در دو مرحله مجزا و در امتداد هم صورت پذیرفت. مرحله اول، سالیسیلیکاسید با غلظتهای صفر (شاهد)، 2 و 4 میلیمولار و کلات آهن با غلظتهای صفر (شاهد)، 1/0 و 1 گرم بر لیتر، سه بار در زمانهای 30، 60 و 90 روز پس از تمام گل بر درختان آلو رقم خاکی محلولپاشی گردید. مرحله دوم در سردخانه با دو دمای 1 و 4 درجه سانتیگراد صورت گرفت و سپس اندازهگیری برخی صفات بیوشیمیایی شامل ظرفیت آنتیاکسیدانی، تولید اتیلن، کاهشوزن و نشت یونی انجام شد. نتایج نشان داد سالیسیلیکاسید بهتنهایی بر شاخصهای اتیلن و نشت یونی در دمای 1 درجه سانتیگراد در سطح یک درصد و در دمای 4 درجه سانتی گراد تنها بر شاخص نشت یونی در سطح یک درصد تأثیر داشت. همچنین اثر محلولپاشی آهن بر شاخص اتیلن بهتنهایی در دمای یک درجه سانتیگراد و بر شاخص کاهشوزن در هر دو دما معنیدار بود. میوههای نگهداری شده در دمای 1 درجه سانتیگراد انبارمانی بیشتری نسبت به دمای 4 درجه سانتیگراد نشان دادند و تا روز 60 ام قابلیت ارسال به بازار را داشتند.