مطالعه اثر اسپرمین در شرایط تنش شوری بر خصوصیات مورفوفیزیولوژیکی گیاه پروانش (Chatarantus roseus L.)
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. 45371-38791
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. 45371-38791
3 استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. 45371-38791
4 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. 45371-38791
doi
10.22059/ijhs.2021.291658.1734چکیده
به منظور مطالعه اثر اسپرمین در شرایط تنش شوری در گیاه پروانش آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در گلدانهای که حاوی پیت ماس قهوهای به پرلایت با نسبت 4:1 بودند در گلخانه دانشگاه زنجان اجرا شد. تیمارها شامل اسپرمین در چهار سطح (صفر، 5، 10 و 15 ppm) و تنش شوری در سه سطح (صفر، 60 و 120 میلیمولار کلریدسدیم) بودند. صفات مورد ارزیابی شامل صفات مورفولوژیکی(وزن تر، وزن خشک، ارتفاع، قطر گل، تعداد برگ)، صفات فیزیولوژی(محتوای نسبی آب، کلروفیل کل، کاروتنوئید) و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی پراکسیداز و مقدار پرولین بودند. نتایج نشان داد کاربرد پلیآمین اسپرمین رشد و عملکرد گیاه پروانش را در شرایط تنش بهبود بخشید و بر صفات وزن تر و وزن خشک بوته، ارتفاع، تعداد گل، محتوای نسبی آب، پرولین، محتوای کلروفیل، کاروتنوئید و آنزیم پراکسیداز در سطح احتمال یک درصد و بر صفت تعداد برگ در سطح احتمال پنج درصد اثر معنیداری نشان داد. بیشترین میزان پرولین (37/0µmol/g FW) در تیمار 10پیپیام و کمترین میزان (23/0 µmol/g FW) در تیمار شاهد بدست آمد. بالاترین میزان آنزیم پراکسیداز (099/0 units.g-1 FW.min-1) در تیمار 15 پیپیام اسپرمین به دست آمد که نشاندهنده افزایش میزان فعالیت این آنزیم نسبت به شاهد با افزایش سطح اسپرمین بود. بنابراین استفاده از اسپرمین در زمینه دستیابی به شاخصهای رشد مطلوب در این گیاه سودمند است.