مطالعه اثر اسپرمین در شرایط تنش شوری بر خصوصیات مورفوفیزیولوژیکی گیاه پروانش ‏‏(‏Chatarantus roseus L.‎‏)‏

نویسندگان

1 استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه‎ ‎زنجان،‎ ‎زنجان،‎ ‎ایران. ‏45371-38791‏

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه‎ ‎زنجان،‎ ‎زنجان،‎ ‎ایران. ‏45371-38791‏

3 استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه‎ ‎زنجان،‎ ‎زنجان،‎ ‎ایران. ‏45371-38791‏

4 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه‎ ‎زنجان،‎ ‎زنجان،‎ ‎ایران. ‏45371-38791‏

doi
10.22059/ijhs.2021.291658.1734
چکیده

به منظور مطالعه اثر اسپرمین در شرایط تنش شوری در گیاه پروانش آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در گلدان­های که حاوی پیت ماس قهوه­ای به پرلایت با نسبت 4:1 بودند در گلخانه دانشگاه زنجان اجرا شد. تیمارها شامل اسپرمین  در چهار سطح (صفر، 5، 10 و 15 ppm) و تنش شوری در سه سطح (صفر، 60 و 120 میلی­مولار کلریدسدیم) بودند. صفات مورد ارزیابی شامل صفات مورفولوژیکی(وزن تر، وزن خشک، ارتفاع، قطر گل، تعداد برگ)، صفات فیزیولوژی(محتوای نسبی آب، کلروفیل کل، کاروتنوئید) و فعالیت آنزیم­های آنتی‌اکسیدانی پراکسیداز و مقدار پرولین بودند. نتایج نشان داد کاربرد پلی­آمین اسپرمین رشد و عملکرد گیاه پروانش را در شرایط تنش بهبود بخشید و بر صفات وزن تر و وزن خشک بوته، ارتفاع، تعداد گل، محتوای نسبی آب، پرولین، محتوای کلروفیل، کاروتنوئید و آنزیم پراکسیداز در سطح احتمال یک درصد و بر صفت تعداد برگ در سطح احتمال پنج درصد اثر معنی‌داری نشان داد. بیشترین میزان پرولین (37/0µmol/g FW) در تیمار 10پی‌پی‌ام و کمترین میزان (23/0 µmol/g FW) در تیمار شاهد بدست آمد. بالاترین میزان آنزیم پراکسیداز (099/0 units.g-1 FW.min-1) در تیمار 15 پی‌پی‌ام اسپرمین به دست آمد که نشان­دهنده افزایش میزان فعالیت این آنزیم نسبت به شاهد با افزایش سطح اسپرمین بود. بنابراین استفاده از اسپرمین در زمینه دستیابی به شاخص­های رشد مطلوب در این گیاه سودمند است.