اثرحفاظت انجمادی ملاتونین بر سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی موش نوزاد، افزایش تکثیر و کاهش آپوپتوز
نویسندگان
1 دانشجوی ارشد علوم تشریح، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه علوم تشریح و بیولوژی تولید مثل، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه علوم تشریحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i838.1488چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: با توجه به افزایش میزان ناباروری و نقش کلیدی سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی (SSCS) در شروع اسپرماتوژنژ و حفظ باروری، تلاش برای به حداقل رساندن آسیبهای ناشی از تکنیکهای نگهداری طولانی مدت SSCs یکی از مباحث حائز اهمیت در تحقیقات پایه و بالینی محسوب میشود. بنابراین این مطالعه به منظور بررسی اثر ملاتونین بر سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی نوزاد موش طی فرایند انجماد و ذوب طراحی شد. روشها: سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی از نوزادان موش نر 5-3 روزه نژاد BALB/C بعد از هضم آنزیمی جداسازی شده و با نشانگر ID4توسط تکنیک فلوسایتومتری تایید ماهیت شدند. بعد از کشت، سلولها در دو گروه کنترل (محیط پایه انجمادی) و گروه 100 میکرومولار ملاتونین در محیط انجمادی پایه به مدت یک ماه فریز شدند. پس از فرایند انجماد– ذوب، میزان بیان پروتئین آپوپتوزی Caspase-3 و بیان پروتئین تکثیری Gfra1 در سلولها مورد ارزیابی قرار گرفت. سطح معنیداری 0/05 ≥ P در نظر گرفته شده است. یافتهها: پس از فرایند انجماد- ذوب، ملاتونین سبب کاهش معنادار بیان پروتئین آپوپتوزی Caspase-3 شد. همچنین افزایش بیان پروتئین GFRa1 در حضور ملاتونین به صورت معنیداری نسبت به گروه کنترل گزارش شد. نتیجهگیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که ملاتونین، به عنوان یک عامل محافظ انجماد از طریق کاهش آپوپتوز و افزایش تکثیر سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی میتواند برای انجماد و نگهداری طولانی مدت سلولها و درمان ناباروری در کلینک گزینه مناسبی باشد.